Warunki środowiskowe sprzyjające osiedleniu się wiewiórek

Wiewiórki są zwierzętami terytorialnymi i ostrożnymi - zanim zdecydują się zająć dane miejsce, muszą być pewne, że zapewni im ono wystarczające schronienie i dostęp do pożywienia. W ogrodach, które znajdują się w pobliżu terenów leśnych, ich obecność jest bardziej prawdopodobna, jednak nawet w miejskim ogrodzie można zachęcić je do zamieszkania, o ile zadba się o odpowiednią infrastrukturę roślinną.

Warto w tym celu posadzić drzewa liściaste i iglaste - najlepiej takie, które dają nasiona, orzechy lub owoce, np. dęby, leszczyny, buki czy sosny. Wiewiórki potrzebują wysokich i gęstych koron, w których mogą budować swoje gniazda - tzw. kule - oraz gałęzi, po których mogą się swobodnie przemieszczać. Unikają terenów otwartych i narażonych na obecność drapieżników, dlatego ogrody z wysokimi żywopłotami lub fragmentami zadrzewień są dla nich szczególnie atrakcyjne.
 

Jak zachęcić wiewiórki do pozostania na stałe?

Aby przyciągnąć wiewiórkę i sprawić, że zostanie w ogrodzie na dłużej, warto zadbać o stałe źródło pokarmu i schronienia. Choć zwierzęta te doskonale radzą sobie same, w okresach niedoboru jedzenia - zwłaszcza zimą i wczesną wiosną - poszukują miejsc, gdzie mogą łatwo zdobyć pożywienie. Można im w tym pomóc, wieszając specjalne karmniki na orzechy, ziarna słonecznika czy suszone owoce. Karmnik powinien być stabilny, zawieszony na odpowiedniej wysokości - najlepiej w pobliżu pnia drzewa lub solidnej gałęzi.

Oprócz jedzenia kluczowe jest zapewnienie bezpiecznego miejsca do gniazdowania. W sprzedaży dostępne są specjalne budki dla wiewiórek, przypominające większe budki lęgowe dla ptaków - z bocznym wejściem i dużą przestrzenią wewnętrzną. Takie rozwiązania są szczegółowo omówione w artykule https://www.ogarnijogrod.pl/wiewiorka-w-ogrodzie/, który warto potraktować jako przewodnik po tworzeniu idealnego ogrodu przyjaznego tym gryzoniom.
 

Jak dbać o równowagę - wiewiórka jako gość, nie domownik

Warto jednak pamiętać, że wiewiórka to dzikie zwierzę, które powinno pozostać niezależne - nawet jeśli osiedli się w pobliżu naszego domu. Nie należy próbować jej oswajać, karmić z ręki ani ograniczać jej naturalnych zachowań. Rolą ogrodnika jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni, a nie wchodzenie w relację z dzikim zwierzęciem na warunkach domowych. Zbyt bliski kontakt może doprowadzić do stresu u zwierzęcia lub zwiększyć ryzyko przenoszenia chorób.

Jednocześnie obecność wiewiórek w ogrodzie to sygnał wysokiej jakości lokalnego ekosystemu - świadczy o różnorodności biologicznej, braku intensywnej chemizacji i odpowiednich warunkach środowiskowych. To również korzyść dla ogrodnika - wiewiórki, mimo że czasem podkradną kilka orzechów, mogą też ograniczać populację owadów, gryzoni czy pasożytów, będąc sprzymierzeńcem w naturalnej ochronie ogrodu.