Posiadanie psa to ogromna radość, ale i równie wielka odpowiedzialność. Troska o czworonożnego przyjaciela wykracza daleko poza zapewnienie mu odpowiedniej dawki ruchu, wygodnego legowiska i pełnej miski. Jednym z aspektów opieki nad zwierzętami domowymi jest szeroko pojęta profilaktyka przeciwpasożytnicza. Zagrożenia czyhające na nasze psy są najczęściej niewidoczne gołym okiem, a ich obecność w organizmie zwierzęcia może przez długi czas nie dawać żadnych jednoznacznych objawów. Zrozumienie, w jaki sposób pasożyty funkcjonują, jak dochodzi do zarażenia i jakie kroki należy podjąć, aby skutecznie chronić psa, to absolutny fundament świadomej opieki weterynaryjnej. Odpowiednie działania profilaktyczne pozwalają uchronić psa przed poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi, a także zabezpieczyć domowników przed chorobami odzwierzęcymi.
Szczenięta i ich wrażliwy start – dlaczego pierwsze tygodnie są tak ważne?
Układ immunologiczny nowo narodzonych szczeniąt jest niezwykle delikatny i dopiero uczy się radzić sobie z patogenami występującymi w środowisku. Z tego powodu młode psy są najbardziej narażoną na inwazje pasożytnicze grupą wiekową. Co więcej, do pierwszych zarażeń bardzo często dochodzi jeszcze przed narodzinami. Larwy niektórych pasożytów mogą przenikać przez łożysko matki bezpośrednio do organizmu rozwijających się płodów. Jeśli szczeniak uniknie zakażenia śródmacicznego, nadal pozostaje narażony na infekcję podczas ssania mleka matki (zakażenie laktogenne).
Właśnie dlatego tak fundamentalne znaczenie ma skrupulatne przestrzeganie kalendarza odrobaczania już od pierwszych tygodni życia zwierzaka. Hodowcy i lekarze weterynarii często zalecają, aby pierwszą dawkę preparatu zwalczającego robaki obłe podać maluchowi już w drugim lub trzecim tygodniu życia. Procedura ta musi być regularnie powtarzana. Szczegółowe informacje na temat harmonogramu i wyboru odpowiednich środków można znaleźć pod adresem www.pupilepodochrona.pl/odrobaczanie-szczeniaka-jak-czesto-i-czym. Należy pamiętać, że silne zarobaczenie u małego psa prowadzi do zahamowania wzrostu, anemii, wzdęć, bolesności brzucha, a w krytycznych przypadkach – do fizycznej niedrożności jelit, która stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej!
Glistnica – najpowszechniejszy wróg na codziennych spacerach
Gdy pies opuszcza bezpieczne środowisko domowe i zaczyna aktywnie eksplorować parki, lasy i trawniki, ryzyko kontaktu z jajami pasożytów drastycznie rośnie. Psy poznają świat głównie za pomocą zmysłu węchu i smaku – intensywne obwąchiwanie podłoża, lizanie trawy czy zjadanie napotkanych "znalezisk" to naturalne psie zachowania, które niestety sprzyjają zakażeniom. Jednym z najczęściej diagnozowanych problemów u psów w każdym wieku jest obecność nicieni, a w szczególności glisty psiej (Toxocara canis).
Jaja glist wydalane wraz z kałem zakażonych zwierząt potrafią przetrwać w środowisku zewnętrznym przez wiele miesięcy, a nawet lat, zachowując pełną zdolność do zarażania. Charakteryzują się ogromną opornością na zmienne warunki atmosferyczne i powszechnie stosowane środki dezynfekcyjne. Kiedy pies połknie inwazyjne jajo, w jego przewodzie pokarmowym wykluwa się larwa, która następnie wędruje przez ściany jelit, wątrobę i płuca, by po odkasłaniu i ponownym połknięciu trafić z powrotem do jelita cienkiego, gdzie dorasta i zaczyna rozmnażanie. O tym, jak rozpoznać tę chorobę i jak z nią walczyć, przeczytasz na stronie www.pupilepodochrona.pl/glisty. Typowymi objawami są przewlekłe biegunki, wymioty, charakterystyczny kaszel (związany z wędrówką larw przez układ oddechowy), matowa i łamliwa sierść oraz ogólny spadek kondycji organizmu.
Niewidzialne zagrożenie z kałuży, czyli trudna w leczeniu lamblioza
Nie wszystkie pasożyty to organizmy wielokomórkowe, które można zauważyć gołym okiem w kale zwierzaka. Ogromnym zagrożeniem dla współczesnych psów są mikroskopijne pierwotniaki. Wśród nich prym wiedzie Giardia lamblia (znana również jako Giardia intestinalis lub Giardia duodenalis). Ten jednokomórkowy organizm uwielbia wilgoć. Do zakażenia dochodzi najczęściej podczas spacerów, gdy spragniony pies napije się wody z zanieczyszczonej kałuży, rowu melioracyjnego lub wolno płynącego strumienia, w którym znajdują się cysty pierwotniaka.
Lamblioza jest niezwykle podstępną chorobą. Cysty giardii potrafią bardzo szybko namnażać się w jelitach, niszcząc nabłonek i zaburzając procesy wchłaniania substancji odżywczych. Przebieg infekcji bywa różny – od całkowicie bezobjawowego, poprzez łagodne, okresowe rozwolnienia, aż po ostre, wyniszczające biegunki z domieszką śluzu i krwi, którym towarzyszy bardzo silny, specyficzny fetor. Leczenie jest skomplikowane ze względu na wysoką oporność cyst na środowisko zewnętrzne i wysokie ryzyko samozarażenia się psa. Więcej na temat tej uciążliwej dolegliwości i sposobach jej diagnostyki znajdziesz pod adresem www.pupilepodochrona.pl/giardia-lamblia-u-psa. Skuteczna terapia wymaga nie tylko celowanych leków podawanych pod ścisłą kontrolą lekarza weterynarii, ale także rygorystycznej dezynfekcji posłań, zabawek i misek.
Zoonozy – chroniąc czworonoga, chronisz swoją rodzinę
Walka z pasożytami u psa to nie tylko kwestia zdrowia samego zwierzęcia. Wiele patogenów, które atakują nasze czworonogi, posiada potencjał zoonotyczny – oznacza to, że mogą one przenieść się na człowieka. Szczególnie narażone są małe dzieci, które często bawią się na podłodze, w piaskownicach i mają tendencję do wkładania brudnych rąk do ust. Jaja glisty psiej mogą wywołać u człowieka tzw. zespół trzewnej larwy wędrującej. W organizmie człowieka glista nie potrafi osiągnąć postaci dorosłej, więc jej larwy nieustannie wędrują przez organy wewnętrzne (wątrobę, płuca, a nawet gałkę oczną), wywołując poważne stany zapalne i uszkodzenia tkanek. Lamblia również może zakażać ludzi, powodując uporczywe dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Z tego względu mycie rąk po zabawie z psem, bezwzględne sprzątanie psich odchodów z trawników oraz dbałość o regularną profilaktykę weterynaryjną to absolutny obowiązek każdego odpowiedzialnego właściciela.
Zdrowie przewodu pokarmowego psa w dużej mierze zależy także od jego odporności i stanu mikrobiomu jelitowego. Podawanie wysokiej jakości pożywienia, unikanie nagłych zmian diety oraz wspieranie flory bakteryjnej odpowiednimi probiotykami (szczególnie po antybiotykoterapii lub leczeniu przeciwpasożytniczym) pomaga odbudować naturalną barierę ochronną organizmu. Zdrowy, silny pies z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym znacznie szybciej i sprawniej poradzi sobie z ewentualnym zagrożeniem ze strony środowiska. Ścisła współpraca z zaufanym lekarzem weterynarii, regularne badania kontrolne i uważna obserwacja zachowań naszego pupila to najlepsi sprzymierzeńcy w zapewnieniu mu długiego, zdrowego i komfortowego życia wolnego od pasożytów.
Tabletki odrobaczające dla psa Inpar
InPar to tabletka odrobaczająca, którą można stosować u wszystkich psów już od pierwszych tygodni życia
Dzięki zawartości trzech substancji czynnych (Prazykwantel, Embonian pyrantelu, Fenbendazol),skutecznie zwalcza inwazję nicieni (glist, włosogłówek i tęgoryjców) oraz tasiemców. InPar dostaniesz u lekarza weterynarii, a także w sklepach zoologicznych: stacjonarnych i internetowych.
Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie zastępuje profesjonalnej porady medycznej. W przypadku znalezienia kleszcza u zwierzęcia lub zaobserwowania niepokojących objawów zawsze skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Przed użyciem jakiegokolwiek produktu leczniczego weterynaryjnego należy uważnie przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania.
