Róża jest młodziutka, ma dopiero kilkanaście miesięcy. Jest prześliczną, drobnej budowy szylkretką o bardzo oryginalnie umaszczonym futerku.
Nie wiemy, jaka jest historia Róży – wiemy tylko tyle, że musiała mieć dom, bo jest kotem typowo „kanapowym”, domowym. Jest bardzo proludzka. I zupełnie nie daje sobie rady w schronisku.
Róża akceptuje inne koty – ale kompletnie nie potrafi się odnaleźć w schroniskowej kociarni, w której kotów jest dużo. Róża jest osowiała, wystraszona, zamyka się w sobie.
Dom dla Róży jest sprawą bardzo pilną – bo koty, które reagują na schronisko tak źle, nie mają wiele czasu. Doświadczenie pokazuje, że stres, osamotnienie i brak nadziei prowadzą do tego, że kot traci apetyt, odmawia jedzenia i słabnie, stając się mniej odpornym na wszelkie wirusy i bakterie. Takie koty jak Róża – jeżeli ratunek nie nadejdzie w porę, nie przeżywają takiej traumy i odchodzą. W samotności i przerażeniu.
Róża musi znaleźć dom szybko – jeżeli będzie miała własny kąt, troskliwego opiekuna i własne ręce do głaskania będzie wspaniałą, wierną i czułą przyjaciółką. Jeżeli domu nie znajdzie… podzieli los wielu bezimiennych ofiar ludzkiego okrucieństwa i głupoty.

Ratując jedno stworzenie nie zmienimy świata, ale świat zmieni się dla tego jednego stworzenia…
Ile prawdy jest w tym stwierdzeniu. Z tego powodu naprawdę warto otworzyć swój dom i swoje serce dla istot, które potrzebują tego nade wszystko – dla tych, dla których dom to życie.
Dlatego gorąco zachęcam do adopcji porzuconych futerek. Sama wiem, jak wdzięcznymi i przywiązanymi przyjaciółmi mogą się stać, jak bardzo doceniają drugą szansę, którą im dano.

Jeżeli możesz zaadoptować Różę – bardzo prosimy o kontakt telefoniczny pod nr lub .