Najbardziej pamięta głód, strach i samotność. Głód, który powodował ból całego ciała. Przeraźliwe burczenie, które niczym alarm ostrzegało przed nadchodzącą cierpieniem. Nie mogła go powstrzymać. Z dnia na dzień wbrew własnej woli słabła. Strach o dzieci, które razem z nią zamieszkały na ulicy. Bezbronne, przestraszone, zmarznięte. Ogrzewała je swoim marnym futerkiem i ciałem równie skostniałym od mrozów. Ponownie przegrywała. Samotność. Brak człowieka u boku, dla którego nocami mruczała by z wdzięczności. Niespełnione marzenie o bezpiecznym kąciku, z którego przyglądała by się swoim dorastającym dzieciom. Jak chłoną życie, jak bawią się rozwiniętym kłębkiem. Gonią myszki pluszowe. I do matki tulą się nocą. Uratowana w ostatnim momencie. Znalazła się pod opieką inspektorki OTOZ Animals. Jedno z jej dzieci przegrało walkę z kocim katarem. Było zbyt słabe. Przegrało w walce o życie, które ledwo się rozpoczęło. I ustało zaledwie po kilku tygodniach. Jej drugie dziecko znalazło nowy domek. Została ona, samotna, ze strachem przed głodem. Pati mimo iż od wielu tygodni jest pod dobrą opieką, łapczywie rzuca się na jedzenie. Jakby to miał być jej ostatni posiłek. Pochłania wszystko. Dlatego trzeba pilnować jej miseczek i małymi porcjami dbać o jej nasycony brzuszek. Pati szuka swojego domku. Gdzie zazna spokoju, bezpieczeństwa i troski. Rozpiera ją energia. Kocha obecność ludzi. Czy ktoś da jej szansę na zaznanie upragnionego szczęścia? Pati przebywa w Bojanie, w siedzibie OTOZ Animals.