Ile lęku w Kubie... Ile bólu w jego oczach... Kuba cierpi. Ukryty przed światem w ciemnym kącie, w ciszy, samotnie. Jest nieszczęśliwy i przerażony, nie ma żadnych powodów do uśmiechu, nie ma w nim nadziei ani walki. Nie miał łatwego życia - mieszkał z wieloma kotami na niewielkim metrażu aż zmarła jego opiekunka i on, wraz z towarzyszami, trafił do schroniska. Już wcześniej bardzo się bał, nigdy nikt tak naprawdę go nie oswoił, nie pokazał co znaczy kochać, nie nauczył tego. Opiekunce brakowało czasu, Kuba żył na uboczu przez wiele lat. Nie jest dziki, można go nawet głaskać, ale nie potrafi się odnaleźć i dużo lęku w nim. Nie dostał w swoim ośmioletnim życiu zbyt wiele okazji do pokochania i zaufania. Zamknął się w sobie. Pozwolił, by życie uciekało mu między pazurkami i upływało w samotności. A teraz, w obcym schronisku, poddał się kompletnie. Jest zrezygnowany, smutny. Siedzi w budce - czujny, spięty - i tak mija dzień za dniem. Człowiekowi nie chce dać szansy. Czy kiedyś się to zmieni, nie wiemy. Ale wierzymy, że w tym wielkim tygrysku drzemie małe spragnione miłości kocię, które potrzebuje ciepła. Ma potencjał. Tak naprawdę Kubie przydałby się domek, który da mu szansę, weźmie do siebie, nie oczekując nic w zamian i pozwoli oswajać się z nową sytuację tak długo jak będzie tego potrzebował. Będzie kochał i każdego dnia starał się pokazać mu, że nie musi się bać. Kto przygarnie go pod swój dach i zapewni mu dużo dużo miłości i pokaże mu czym ona jest. Pomoże mu się otworzyć. Czy Kuba będzie jeszcze szczęśliwy? Kuba jest wykastrowany, zaszczepiony, zaczipowany, przetestowany pod kątem FELV i FIV. Przebywa w Miejskim Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Katowicach, ma 8 lat i numer K255/17. Szuka doświadczonego domu. Kontakt w sprawie adopcji: /