Tola - kotka ze szpitala

Tola. Czy ktoś z Was kiedyś spotkał kota, dla którego kontakt z człowiekiem jest ważniejszy niż jedzenie? Spanie? Zabawa? Ważniejszy niż cokolwiek innego? Poznajcie Tolę. Wygląda całkiem zwyczajnie. Ma biało-szare, nierzucające się w oczy futerko, nie ma nic szczególnie zachwycającego w spojrzeniu, nie jest wybitnie zgrabna ani wybitnie piękna, można by rzec, że jest... urody nienachalnej. Ot, zwykły kot. Na zewnątrz. To, co w Toli jest najpiękniejsze to coś, czego nie widać na pierwszy rzut oka. To jej wnętrze. Charakter. Dusza? Bo wyobraźcie sobie, wystarczy wejść do pokoju, w którym przebywa Tola i usiąść na podłodze. Wystarczy wziąć ją na ręce, a Tola wtula się w człowieka całym swoim drobnym ciałkiem. Wczepia się w ubranie wszystkimi pazurkami wszystkich czterech łapek. Kurczowo. Mruczy, ugniata, zamyka oczy. Udaje, że zasypia. Mając być może nadzieję, że jeśli zaśnie to człowiek się zlituje i zostanie z nią, nie odłoży na posłanko, nie pójdzie sobie. A jeśli pójdzie to może jakimś cudem zabierze ją ze sobą..? I już nigdy nie pozwoli aby była smutna i samotna? Tola potrzebuje szczególnej opieki. Jest bowiem nosicielem kociej białaczki. To wirus, który jest groźny tylko dla niezaszczepionych kotów, nie zagraża ani ludziom ani innym gatunkom zwierząt. Ani nawet zaszczepionym przeciwko białaczce kotom. Białaczka nie jest też wyrokiem, koty z tą przypadłością odpowiednio zaopiekowane i otoczone miłością mogą żyć długie lata. My bardzo chcemy aby taki scenariusz sprawdził się w przypadku Toli, ona bardzo, bardzo na to zasługuje i jeszcze bardziej tego potrzebuje, a my nie jesteśmy w stanie zapewnić jej tego w fundacyjnej kociarni. Kto pokocha naszą Tolę? I kto pozwoli jej pokochać siebie?

Tola ma ok 6 lat, jest wysterylizowana, zaszczepiona i zaczipowana.
Na wszystkie pytania odpowie Ola:

czip: 37886