Filip pojawił się pewnego razu u starszej pani na posesji w Nieporęcie. Nie wiadomo skąd, nikt go też nie szukał. Pani z racji wieku nie mogła się nim zająć, poproszono nas o pomoc w szukaniu mu schronienia. Filip bał się ludzi, hałasów, gwałtownych ruchów. Raczej jego dotychczasowe życie go nie rozpieszczało :/

Teraz to zupełnie inny psiak niż ten którego poznaliśmy. Gdy zaufa to już na dobre. Można z nim zrobić wszystko, wygłaskać po każdej części ciała, wytarmosić za uszy, poprzytulać się, włożyć rękę do pyska, co więcej sam ciągle prosi o głaski i zabiega o uwagę, całuje i przytula się. W kontakcie z człowiekiem jest bardzo delikatny. Dłużej przekonywał się do męskiej części rodziny, całkowita akceptacja rodziny przez Filipka pozwoliła na rozpoczęcie nauki komend. Może z racji wieku Filip nie jest uczniem celującym, ale na czwórkę zasługuje ;) Potrzebuje kilku, czasem kilkunastu dni, żeby pojąć o co chodzi i zapamiętać komendę, ale jak już zapamięta to na zawsze. Perfekcyjnie wykonuje siad, chodź, nie rusz i zostań. Całkiem dobrze wykonuje polecenie leżeć i na miejsce. Wie też, że podkradanie jedzenia i żebranie jest niemile widziane.

Filip nie umiał się bawić. Rzucenie piłki czy patyczka traktował jak zamach na swoje życie, kulił się i zaciskał oczy. Dzisiaj gania za piłką, często też uda mu się ją przynieść na komendę aport. Przeciąga sznurek, wyciąga smaczki z zabawek-zagadek i szaleje z rezydentkami. Uwielbia zabawy w ogrodzie. Dziś Filip cieszy się, że jest psem, czerpie z życia całymi garściami. Czasem zachowuje się jakby był szczeniakiem.

W domu Filip zachowuje czystość, nie niszczy i nie piszczy. Pod nieobecność domowników (około 7 godziny dziennie) dokazują z rezydentami, bawią się, zjadają gryzaki i śpią.
Na spacerach idealnie chodzi na smyczy, całkowicie ignoruje szczekające psy za ogrodzeniem, przebiegające koty, rowery, biegaczy, dzieci. Na spacerach w lesie chodzi bez smyczy, cały czas pilnując opiekunów, nie da się go zgubić.

Nie zaczepia innych psów, zaczepiony przez sunie grzecznie się wita i bawi, w stosunku do natarczywych jest uległy. Nie przepada za dużymi rasami, schodzi im z drogi. Inaczej z psami, sam ich nie zaczepi, ale jeśli pies jest natarczywy podwarkuje. Potrzebuje czasu, żeby zaufać samcom.
Nadal jednak Filip nie przepada za obcymi ludźmi. Na spacerach ignoruje ich, w domu schodzi im z drogi. Z początku wychodził z pokoju, teraz kładzie się na nogach opiekunów i czujnie obserwuje. W stosunku do znajomych opiekunów z DT jest nieufny, ale spokojny, da się też przekupić smaczkiem. Zdecydowanie szybciej akceptuje kobiety niż mężczyzn, choć do starszych mężczyzn przychodzi szybciej. Dzieci, nawet malutkie (sprawdzaliśmy na dwulatku i pięciolatku) są mu obojętne. Nie lubi jednak jak grupka dzieci biega robiąc hałas, boi się wtedy bardzo.

Szukamy dla Filusia opiekuna, który zrozumie, co psiak przeszedł w życiu i w sposób mądry i konsekwentny będzie kontynuować wychowanie. Osoby, która będzie umiała cierpliwie budować zaufanie, a gdy je uzyska poświęcać psu dużo czasu i uwagi. Osoby, która go pokocha i w pełni zaakceptuje. A w zamian Filip odda całe swoje psie serduszko, miłość i wierność do końca życia.

Filipek jest psiakiem do/przed kolana o niezwykłym umaszczeniu. Ma aktualną profilaktykę, jest zachipowany i wykastrowany.
Chcemy znaleźć Filipkowi dom najlepszy z możliwych, dlatego osoby zainteresowane adopcją będziemy prosili o wypełnienie ankiety adopcyjnej. Zastrzegamy sobie prawo wyboru domu. Nie decyduje kolejność zgłoszeń.

NIE WYDAJEMY PSÓW DO BUDY I NA ŁAŃCUCH !
Adoptując psa, bierzemy na siebie odpowiedzialność za los żywego stworzenia na następne kilkanaście lat. Psa nigdy nie można porzucić. Żaden wyjazd, kłótnia w rodzinie, narodziny dziecka czy przeprowadzka nie zwalniają nas z człowieczeństwa.
Warunkiem adopcji jest podpisanie umowy adopcyjnej, zgoda na wizytę przed i po adopcyjną.