Mały, niewidzialny Duszek. Przez osiem lat życia nie miał nawet imienia, był tylko jednym z wielu schroniskowych numerów. Miał swój betonowy boks, spojrzenie pracownika od czasu do czasu i psich towarzyszy niedoli, którzy nie zawsze byli przyjaźnie nastawieni. Duszek jednak nie stracił nadziei, to typ teriera optymisty :) Zobaczyłam jego nieśmiały uśmiech na Facebooku i nie mogłam o nim zapomnieć. Zabrałam Duszka do hotelu. Tam dał się poznać jako wspaniały, bezproblemowy pies. Biega, szaleje, tarza się w trawie, nie może się nacieszyć wolnością i większym kontaktem z człowiekiem. W stosunku do psów jest uległy, konfliktów unika, mógłby zamieszkać również z kotami, toleruje je. Ma kontakt z kilkuletnią dziewczynką i nie ma w nim cienia agresji. Jest wykastrowany, przeszedł pełną diagnostykę i nic mu w tej chwili nie dolega. Ładnie chodzi na smyczy, co chwilę sprawdza, czy na drugim końcu jest człowiek, bo dla Duszka człowiek jest najważniejszy. Zamknięty w boksie wypatruje ludzi. To pies, który powinien spędzić resztę życia na kanapie, w cieple, otoczony najlepszą opieką. Lubi bawić się z innymi psami, nadstawia brzuszek do głaskania, cieszy się jak wariat z każdej chwili uwagi, tutaj filmik z moich odwiedzin Duszka w hotelu: .3/videos/ 63476/ Szukamy domu dla Duszka jeszcze przed zimą. Obowiązuje wizyta przedadopcyjna, umowa oraz zapoznanie z Duszkiem w hotelu. Aktualnie przebywa w okolicach Nieporętu (nad Warszawą). Kontakt: