Nigdy nie zrozumiemy, dlaczego ludzie pozbywają się ich jak śmieci. Wyrzucają na bruk, kopią, traktują jak treningowe worki. Wierne, kochające najmocniej na świecie tak jak żaden człowiek cierpią katusze w schroniskowych boksach. Gdzie może przetrwać najsilniejszy... Tak oto Beczka, nie wiadomo dlaczego znalazła się w schronisku w Radysach. Schronisku, gdzie na człowieka czekają TYSIĄCE niewinnych i cudownych istot. Malutka przerażona i do tego z ogromnym brzuchem zagrażającym jej życiu Beczka trafiła pod opiekę Fundacji i natychmiast przeszła zabieg sterylizacji. Wszystko było dla niej nowe, nowi ludzie, nowe otoczenie, miejski zgiełk i czuły dotyk opiekunek. To wszystko wprawiało ją w przerażenie i paniczny strach przed nowym życiem. Ale my obiecałyśmy jej, że teraz będzie już tylko lepiej - i słowa dotrzymamy. Obecnie Beczka, to 4 kg około 2-letnia włochata kulka radości i szczęścia. Zwana w DT „Beczi” „benia” „pacynka” jest niezwykle przytulną sunią, wciąż prosi o to, żeby wziąć ją na ręce, pakuje się pod kołdrę, na kanapę, na fotel, na kolana, gdziekolwiek człowiek by nie zasiadł. Na spacerach posłuszna, trzyma się nogi, boi się smyczy i schodów. Do smyczy przyzwyczajamy systematycznie, bezproblemowo już chodzi z przypiętą smyczą jednak smycz trzymana w ręku i jakikolwiek ruch ręki sprawiają że kładzie się nisko na łapach i nie do końca ma ochotę na dalszy spacer, co na początku wymaga cierpliwości. Spotkały ją z pewnością nieprzyjemności ze strony człowieka, bo mimo kochających ludzi w domu wciąż boi się podnoszenia rąk, gwałtownych ruchów, a przy obcych najchętniej siedzi pod stołem lub na kolanach ukochanego właściciela. Kontakt z psami na spacerach - absolutnie obojętny, wiecznie skupiona na właścicielu, nie reaguje agresywnie, ani pozytywnie niezależnie od wielkości zwierzaka. W domu może być zazdrosna o drugiego psa, jednak tylko na początku - później następuje miłość, wspólne spanie i przytulanie. Daje sobie zabierać miskę, nie boi się już dźwięków miasta (dt przy ruchliwej ulicy w centrum warszawy spokojnie oswoił Beczkę z odgłosami tramwajów, motocykli i wielkomiejskim szumem), załatwia się na dworze, czeka na spacer cierpliwie, apetyt ma jakby co najmniej była koniem, więc trzeba rozsądnie porcjować jedzenie i nie dać się nabrać smutnym oczom proszącym o kawałek obiadu, przybiega na wołanie, zna podstawowe komendy, jest psem bardzo posłusznym i skorym do nauki. Stosunek do dzieci sprawdzony i całkowicie obojętny, jak trzeba da się pogłaskać, ale dziecięcym towarzyszem psot raczej nie będzie. Jest przeurocza, przezabawna, przytulaśna, przekochana, z wiecznie ucieszonym pyszczkiem jednym słowem - beczka śmiechu! Beczka szuka domu w Warszawie i bliskich okolicach, bez małych dzieci. Więcej o warunkach adopcji kontakt w sprawie adopcji Nie możesz adoptować Beczki? Wpłać grosik na spłatę jej długu w lecznicy. fundacja MIKROPSY ul. Bluszczańska 76 lok 177 00-712 Warszawa Bardzo, bardzo dziękujemy w imieniu Beczki!