Nazywam się Bruno. Jestem dużym, dostojnym psem, łagodnym, nie wykazującym agresji do ludzi ani zwierząt. Trafiłem do azylu i mam nadzieję, że tu ponownie zaufam człowiekowi. Nie chcę rozpamiętywać co działo się do tej pory, ale w rezultacie znalazłem się na ulicy, bez dachu nad głową, pełnej miski i kochającego człowieka przy boku. Jakby tego było mało zostałem jeszcze potrącony przez samochód. Bardzo się cieszę, że po tych wszystkich smutnych przejściach znalazłem się w bezpiecznym miejscu. W azylu mam ciepłe miejsce do spania, pełną miskę jedzenia i są wokół mnie ludzie, którzy nie robią mi krzywdy. Nie przeganiają mnie z miejsca na miejsce, nie krzyczą, a wręcz przeciwnie głaszczą, mówią do mnie i przynoszą psie smakołyki. Jak tylko dojdę do siebie i się trochę uspokoję to pojadę do weterynarza. Teraz w zaciszu azylu nabieram sił i zaufania do człowieka. Pomimo wszystko czekam na kogoś, kto się mną zainteresuje i będzie chciał zabrać ze sobą do domu. Kogoś kto mnie pokocha i komu odwdzięczę się wiernością, bezgraniczną miłością i oddaniem.