Malutka, ok. 2 letnia suczka. W schronisku sobie nie radziła, w warunkach domowych szybciutko odżyła i okazało się, że tym małym ciałku jest wielkie serduszko i suczka wbrew pozorom jest bardzo odważna. Bardzo garnie się do ludzi. Wystarczy na nią spojrzeć i już jest na kolanach próbując przy okazji zalizać swoją ofiarę na śmierć. W zasadzie gdyby mogła, to z kolan by nie schodziła, ale to proponuję jej ograniczać. Dla jej dobra, ponieważ potem każde wyjście człowieka z domu może kończyć się zawodzeniem. Bardzo wesolutka. Lubi się bawić pluszakami. Na pierwszy ogień idą oczka i noski, potem jest patroszenie Na spacerach jest ok. Nie ekscytuje się na widok innych psów. Nie jazgocze na wszystko co się rusza, jak to czasami u mikrusów bywa. Dzisiaj mogę już napisać, że zachowuje w domu czystość, ale być może po zmianie domu przez pierwszy dzień, dwa, może być z tym problem. Ma to związek z poczuciem bezpieczeństwa. Na tą chwilę idealny byłby dom bez innych zwierząt. Mała tak bardzo tęskniła za człowiekiem, że jak już złapie jakiegoś na chwilę to chciałaby go mieć tylko dla siebie. Jeżeli próbuje ustawiać sobie 80 kg doga, to z mniejszymi zwierzakami też raczej problemów mieć nie będzie. Temat jest do przepracowania. U mnie po kilku reprymendach zachowuje się już po tym względem w miarę poprawnie, ale jeżeli trafi do domu z innymi zwierzakami to trzeba pamiętać, nie być w stosunku do niej zbyt wylewnym i nie pozwalać jej na zbyt wiele.
Kontakt w sprawie adopcji: