A oto Cejlon, psiaczek nie młody, którego ciągnie do ludzi, przyrody. I choć to starsza już nieco gadzina, ciągle wesoła jest z niego psina. Ufny, przyjazny, szuka miłości, kontaktu z człowiekiem i życzliwości. Zwyczajny kundelek bez psiego ogonka, nie skrzywdziłby nawet małego skowronka. Jak mamy spojrzeć w te smutne oczęta? Jak mu powiedzieć, że są zwierzęta, Które w cieplutkich domach mieszkają i swoim panom los umilają. Cejlonik patrzy z niedowierzaniem, po chwili słychać ciche szlochanie, Które nim wstrząsa tak mocno, dogłębnie, że chyba każdemu z nas serce pęknie! Trzymaj się piesku, nie trać nadziei, że i dla ciebie się los odmieni, Otworzy serce dobrego człowieka, który z pewnością na ciebie czeka.