Cezar ma ok 2-3 lat, nie widzi. W przytulisku nie potrafią dokładniej sprecyzować mojego wieku, ze względu na stan w którym mnie znaleziono...niewiele pamiętam z tego okresu, bylem obolały, osłabiony, podobno ważyłem 13kg i ledwo trzymałem się na nogach. Nagle zrobiła się noc i trwa do tej pory. Ale to nic - mam przecież nos i uszy wiec radzę sobie całkiem dobrze. Teraz to już mgliste wspomnienie, czuje się świetnie, wagę mam przyzwoitą, zdrów jak ryba po prostu. Lubię poznawać nowe miejsca i nowych ludzi (małych i dużych). W ogóle to uwielbiam ludzi, nie ma chyba nic wspanialszego jak mizianie za uchem i drapanie po zadzie. Chciałbym jednak mieć kogoś swojego już na zawsze, żeby mieć to drapanie i mizianie niejako obowiązkowe. Wspominałem już, że ludzie są super? Mówią że fajny ze mnie pies, że jestem materiałem na cudownego mówią ale nie znalazłem jeszcze nikogo kto by mnie pokochał. Może to Ty? Tak czuję, że to chyba Ty :) Jeśli chcesz dać mi schronienie do końca moich dni zadzwoń, moi przyjaciele chętnie udzielą informacji na mój temat. Jedna z moich dobrych cioć jest behawiorystą i szkoleniowcem. Mówi że po adopcji moi nowi ludzie mogą liczyć na pełne wsparcie w zakresie mojego przystosowania do nowych warunków i nauczenia dobrych manier...(osobiście uważam ze z moimi manierami wszystko jest OK, no ale jak się upiera ...) Kontakt w sprawie adopcji: Wioletta Jacek