Historia jak wiele.... Umiera opiekun, który przed śmiercią prosi „życzliwych” sąsiadów o opiekę nad swoim ukochanym psem. Słyszy obietnice złożoną na łożu śmierci – proszę się nie przejmować zaopiekujemy się. Opiekun umiera pozostawiając maleńką cudowną istotkę, która nie rozumie, dlaczego już nie ma jej ukochanej pani... Poinformowana rodzina jak to zwykle bywa, chętnie opiekuje się majątkiem. Jedyny domownik – pies trafia pod opiekę sąsiadów. Przecież to oni obiecali! Spała to tu, to tam, kątem u każdego. Cały dzień należał do niej. Wyrzucana z noclegowni biegała samopas zapomniana, opuszczona, nieszczęśliwa narażona na niebezpieczeństwo. Zaczęła przeszkadzać a złożone przy łożu śmierci słowa zamiecione zostały pod dywan. Dostała eksmisję i zamieszkała pod drzewem. Wiernie pilnowała miejsca, gdzie mieszkała – swojego domu, gdzie, jako zbędny element majątku nie miała już wstępu. Prosiła, błagała, chciała, ale nie chciano jej. Kopem i krzykiem wyganiana wciąż trwała. Jej wierność i obecność przeszkadzała tak bardzo, że z wielkim zamiłowaniem starano się, aby sobie poszła. Nie udało się... Ale prawdziwa złość ogarnęła „opiekunów”, gdy sunia … „się puściła”. Powiła na świat 3 szczeniaki, którymi dzielnie opiekowała się będąc już niczyim psem. Wtedy wykonano telefon do schroniska. Miejsca brudu, smrodu, miejsca gdzie w skupisku wirusów i bakterii szczeniaki są narażone na śmierć. Przyjechali i zabrali, wsadzili za kraty. Szczeniaki na szczęście przeżyły i małe urocze kuleczki szybko powędrowały do nowych domów. Została ona. Na jej szczęście trafiła do nas. Do domu tymczasowego, który zmierzył się z jej wadami i zaczął pracować nad metamorfozą – z wiejskiego burka na miastową księżniczkę stawiając opór jej lękom, obawom: smyczy, miejskiego hałasu, zachowywania czystości, powrotu do domu... Nasza Lisa (pieszczotliwie zwana łajzą) ma około 5 lat i waży 5 kg i … jest prawdziwym srebrem. Duży charakterek w maleńkim, maleńkim ciałku. Charakterek ten to z jednej strony wylegiwanie się na poduszkach albo kanapie. Najlepiej, żeby jeszcze człowiek głaskał. A zmieńmy kanapę na kolanka a będzie według Lisy idealnie. Z drugiej strony ten mały obieżyświat bardzo chętnie chodzi na spacerki, zwiedza i biega. Z trzeciej zaś strony Lisa ma charakterek małego MACHO. To ona rozstawia psich współlokatorów (wielokrotnie od niej większych) w równiutkim szeregu. Jest to sunia bliska ideału. Szukamy dla niej odpowiedzialnego domu, który będzie konsekwentnie kontynuował jej socjalizację. Lisa poznała już najważniejsze psie umiejętności: załatwia się na dworze (no, wpadka może się jeszcze zdarzyć), zostaje w domu bez opiekunów. Stosunek do kotów nieznany. Lisa szuka odpowiedzialnego domu BEZ MAŁYCH DZIECI na terenie Warszawy i okolic. Jesteś zainteresowany? Zadzwoń, wypełnij ankietę i umów się na spacer zapoznawczy.