Siedzi w azylu już długo, zapomniany i niezauważany. Często próbuje zwrócić na siebie uwagę ale chyba jeszcze nikt nigdy o niego nie zapytał. Ma lepsze i gorsze dni, raz stara sie za wszelką cenę wyprosić spacer drapaniem w kraty i piszczeniem, innego dnia leży cichutko w budzie jakby nie wierzył, że cokolwiek w jego życiu się zmieni. Bywają okresy, że wychodzi z budy tylko widząc smycz lub miskę. Przez resztę dnia nie wystawia na zewnątrz nawet nosa... Facebook to pies lubiący ruch, długie spacery, bieganie. Przez pierwsze dziesięć minut 'na wolności' szaleje z radości i trochę ciągnie ale zaraz się uspokaja i grzecznie maszeruje obok człowieka. Co chwilę spogląda wdzięcznie jakby dziękował za te chwile szczęścia. A spojrzenie ma bardzo poczciwe- wygląd prawdziwego przyjaciela- psa :-) Jest kochany i łagodny. Bardzo lubi głaskanie, pokazuje brzuszek do drapania. Ma ok. 6 lat, dwa ostatnie spędził w azylu. W warunkach schroniskowych nie lubi samców, wobec suk jest bardzo uległy- zawsze jest problem z doborem odpowiedniej koleżanki do boksu, większość próbuje go zdominować. Chciałabym któregoś dnia przyjść do azylu i nie zobaczyć tej szorstkiej, potarganej mordki. Odetchnąć, że jest już w domu, gdzie ma swoje ukochane spacery i człowieka, który o niego dba. Pomóżcie. Facebook nie jest chory, stary, jest zwykłym, dość dużym samcem a takie mają najmniejsze szanse na dom. Widzę, że robi się coraz smutniejszy. Swoje najlepsze lata spędza za kratkami. Fejsik nie lubi kotów. Jeśli miałby trafić do domu z ogrodem, posesja musi mieć porządne ogrodzenie- z siatką sobie poradzi. Adopcja na terenie Warszawy i okolic. Dane kontaktowe W sprawie adopcji proszę dzwonić pod numery fundacyjne: lub Fundacja Azylu pod Psim Aniołem ul. Kosodrzewiny 7/9 04-979 Warszawa