Gdy pierwszy raz ujrzałam Góralkę, suczkę w typie owczarka niemieckiego, pomyślałam sobie, że starość jest straszna.
Stałam i patrzyłam, obserwowałam jej chude ciało, jej falującą strasznie zaniedbaną sierść. Pytałam sama siebie... o co chodzi? dlaczego?
12 lat wierności, miłości, oddania przy ,,człowieku'' zostało zdeptane, zniszczone.
Do tej pory nie mogę znaleźć wytłumaczenia, odpowiedzi...

Jej imię, jakże dziwne, Góralka, na początku myślałam że może to od ulicy przy której ją znaleziono (Zielonogórska), jednak dość niedawno olśniło mnie.
To imię opisuje ją całą, cały jej charakter.

Góralka jest pełna wigoru, dziarska i niesamowicie wesoła. To suczka do ludzi łagodna i kontaktowa.
W stosunku do psów jest dominująca, psiaki mniejsze od siebie ustawia i nie akceptuje towarzystwa suczek. Na wybiegu jest z równym sobie samcem, ale i jego potrafi ustawić. Taka harda babcia z niej jest - ale tylko do innych czworonogów. Góralka kocha ludzi, lubi dzieci w wieku szkolnym!
Na spacerkach kocha wszystko obwąchiwać, często też zapomina ile ma lat (podobno 12, ale kto to wie?) i wesoło hasa, chciałaby też sobie pobiegać, najchętniej u boku kochających ludzi, JEJ WŁASNYCH LUDZI!
Nie znaczy to jednak, że spacery z nią są uciążliwe, bo Góralka potrafi pięknie chodzić na smyczy. Po prostu przy takiej ilości spacerów, jaką ma w schronisku, każde wyjście jest dla niej wielkim przeżyciem - ma więc prawo być podekscytowana :)
Patrząc na nią i przebywając w jej towarzystwie można się tylko uśmiechać. Pod roześmianym pyszczkiem Góralka skrywa swoją przeszłość, która odbija się niestety na jej zdrowiu - nowotwór listwy mlecznej, zaćma.
Góralka pragnie teraz tylko jednego, i ja również o tym marzę - o pełnej misce, rękach do głaskania i przytulnym posłanku - jej własnym - tak, aby nie odeszła sama, zapomniana w schroniskowym boksie...

Czeka na dom w Schronisku w Białymstoku.
Więcej informacji o suczce udzielę telefonicznie:
Tel. do schroniska: 85 675 37 00