Patrzymy na naszą Eris i już nie wierzymy, że los się do niej uśmiechnie. Czy widzieliśmy już zbyt wiele psich tragedii? Czy już całkiem straciliśmy wiarę w lepsze jutro? Ta przepiękna sunia wiele w życiu przeszła. Czy psiak który na widok człowieka spuszcza pyszczek i ucieka w kąt jest szczęśliwy? Czy psiak, który na gwałtowne ruchy ręką podkula ogon i drży mógł być wcześniej traktowany przez człowieka godnie? Nasza Eris w życiu musiała przejść przez piekło. Dlaczego to ona płaci za to najwyższą cenę? To nie schronisko powinno przywrócić jej spokój i radość z obcowania z ludźmi... Eris jest sunią odrobinę bojaźliwą, ale doskonale wiemy, i proszę UWIERZCIE NAM, każdy psiak potrafi się otworzyć, jeśli zrozumie, że ze strony człowieka nic mu nie grozi. Kiedy poczuje się bezpieczna i kochana przestanie się bać, sama będzie zabiegała o przytulanki. Tak, to wymaga czasu i mnóstwa cierpliwości. Ale czy ta sunia naprawdę na to nie zasłużyła? Czy nie jesteśmy jej tego winni? Sunia na smyczy jakoś sobie radzi, zachęcana cichym, spokojnym głosem opiekuna stawia powoli kroki, na miękkich łapkach. Tak bardzo Was prosimy, jeśli sami nie jesteście w stanie zaopiekować się Eris, popytajcie znajomych psiarzy i miłośników zwierzaków. Gdzieś na świecie musi być ta dobra dusza, która uratuje to stworzenie! Prosimy o kontakt pod numer .