Charlie szuka domu… ano szuka choć domu niezwyczajnego, bo to niezwyczajny pies. Charlie jest psem trudnym i trudno nam powiedzieć, jak będzie zachowywał się w domu. Jednak postępy które poczynił przez ostatni rok w schronisku są tak kolosalne, że nie możemy mu dłużej odbierać nadziei. Może i jego ktoś pokocha i zabierze wreszcie z kojca. Przez pierwszy rok Charlie nie wychodził na spacery w ogóle, nie było śmiałka, który chciałby go wziąć. Jego schroniskowa opiekunka postanowiła to jednak zmienić… i przy naszej nieznacznej pomocy udało jej się to. Udało się założyć mu obrożę (zajęło to 20 min walki w boksie). Udało się zacząć zabierać go na spacery – pierwsze miesiące to był horror. Charlie nigdy nie atakował, nie gryzł tak żeby zranić człowieka, ale wieszał się na smyczy w amoku, zupełnie poza jakimkolwiek kontaktem ze światem, nawet będąc w kagańcu. Drapał, kłapał, wił się, no cuda wianki. Z czasem przestał, pomału krok po kroczku zaczął odpuszczać. Dziś nikt, kto go zobaczy na spacerze poza schroniskiem z wolontariuszką lub opiekunką, nie uwierzy w to co się działo. To grzeczny przyjacielski pies, który wykonuje podstawowe komendy i nie ciągnie na smyczy. To nie znaczy, że Charlie nie ma nad czym pracować. Jest masa rzeczy do sprawdzenia i zrobienia. Charlie to nie jest pies dla każdego! Potrzebuje osoby doświadczonej chętnej do pracy z profesjonalnym szkoleniowcem/behawiorystą , konsekwentnej, spokojnej i lubiącej wyzwania – tylko tyle i aż tyle. Ale my w schronisku niewiele możemy już dla niego zrobić. W warunkach w jakich przebywa niewiele możemy go już nauczyć i mu ofiarować, a on naprawdę zasługuje na szansę, na normalne życie! Gdyby zdarzył się cud i ktoś chciał poznać Charliego prosimy o kontakt z Asią lub Magdą . Pies jest własnością schroniska dla bezdomnych zwierząt w Warszawie. Przed ewentualną adopcją wymagana jest nieokreślona na tą chwilę (acz z pewnością duża) ilość spacerów zapoznawczych, ostre sito i krzyżowy ogień pytań przeprowadzone przez wolontariuszkę i opiekunkę oraz przysięga na wszystkie świętości, co do pomyśloności dalszych losów psa, pracy z nim i obowiązkowego kontaktu z wyżej wymienionymi. Potem pozostanie już tylko podpisanie umowy adopcyjnej