Gusia (504) trafiła do łódzkiego schroniska na ul. Marmurowej 4 w dniu 13 lutego 2016 roku. Zdezorientowana, nieporadna, całą kwarantannę przeleżała na budach, smutnym wzrokiem obserwując otoczenie i czekając. Nikt nie tęsknił, nikt nie przyszedł, nie odebrał. Gusia rozpoczęła życie schroniskowego rezydenta. Delikatnej psychicznie suni ciężko wytrzymać zimno, osamotnienie, stres, hałas i stopniowe opadanie z sił. Jak czuje się Gusia? Z pewnością źle, bardzo źle, ale z typową dla seniorów pokorą znosi to co dał los. Niczego nie wymaga, niczego nie domaga się, po prostu trwa w swoim "dziś". A jutro? Jutro pewnie będzie takie samo jak "dziś". Chyba że zdarzy się cud, który nazywa się Dobry Człowiek, który spojrzy sercem, wykaże empatią i brakiem egoizmu. Czy jest gdzieś taki? Czy jest gdzieś człowiek Gusi?