Jedyne więzienie, z jakiego nigdy nie chcę się wydostać to Twoje ramiona… Za niewinność zamknięto w pokoju zapomnienia. Miałam tam tkwić aż na zawsze odejdę. W mroku, bez wody i jedzenia. I nikt po mnie by nie zapłakał. Miałem umrzeć w samotności – za karę, bo pojawiłem się niechciany. W ciemnej komórce spędziłam dwa lata, me ciało pokryły odleżyny i rany. Mój organizm zaatakowało wycieńczenie. Odleżyny na łapach odebrały mi umiejętność chodzenia. Stałem się chorym, zmarniałym psem. Miesiące leczenia i rehabilitacji pomogły nam poprawić kondycję i zdrowie Horusa. Niestety posłuszeństwa odmówiła mi też trzustka. Horus do końca życia musi przyjmować odpowiednie leki (m.in. kreon) oraz zażywać specjalistyczną karmę. I mimo iż codziennie martwimy się o jego zdrowie, to w naszych głowach zapętla się jeszcze jedna przerażająca myśl – czy duży, starszy, chory pies ma szansę opuścić na zawsze kraty schroniska? Prosimy bądź naszym dowodem, że otrzyma szansę i dostanie dom. Bo w niewoli odsiedział już swoje. Horusek jest wyjątkowym pogodnym psem i czeka na wspaniałą rodzinę która da mu dach nad głową i poczucie bezpieczeństwa . W schronisku zna go chyba każdy i każdy zgodnie przyzna że jest to pies godny najwspanialszego człowieka :)