Jaskier to takie cudowne trzyletnie psie szczęście o wadze w granicach 22 kilogramów. Może nie jest najpiękniejszym psem na świecie – ale to już kwestia gustu ;). Jaskier z pewnością wygrał na loterii życia swój charakter, oddanie i miłość do człowieka. Kiedy pewnego zimowego dnia przyjechał do tymczasowego domu – był przerażonym kłębkiem nerwów, zrozpaczonym, zagubionym i niepewnym. Początki w DT nie były łatwe. Okazało się, że Jaskier nie potrafi poruszać się po schodach – były dla niego wielką zagadką. Dzień po dniu, łapka za łapką nauczył się, że schody straszne nie są i teraz biega po nich bez problemu. W DT wszystko było nowe, przerażające i straszne – teraz nawet odkurzacz nie jest aż taki zły. Jaskier zachowuje się jak zwykły, normalny psiak – czasami tylko złe wspomnienia z przeszłości wracają, a wówczas Jaskier kuli się ze strachu (najczęściej na widok miotły czy innego dużego kija). Odkładam wtedy wszystko, siadam obok niego i przepraszam. Przepraszam za krzywdę jaką kiedyś wyrządził mu człowiek. Czego boi się Jaskier? – że nie będzie głaskania i przytulania, że będą go kąpać, że ktoś inny zje wszystkie ciasteczka, że u weterynarza będzie bolało, że burza zrobi mu krzywdę… takie zwykłe psie lęki, nic nadzwyczajnego  Czas powoli leczy rany. Jaskier już nie dostaje drgawek na widok jedzenia, już nie ucieka przed małym patyczkiem, już wie do czego służą zabawki. Największym utrapieniem Jaskra są inne psy - jeżeli podejdą za blisko raczej ich nie polubi (i okaże tę antypatię na swój psi sposób). To nie znaczy, że nie potrafi zaprzyjaźnić się z innym psem, to po prostu wymaga więcej czasu i pracy. Szkolenie podstawowe dla psów okazało się chyba tym czego Jaskier oprócz pozytywnych uczuć, uwagi, czasu i cierpliwości potrzebował najbardziej. Na dzień dzisiejszy potrafi przyjść na zawołanie, chodzić na równaniu przy nodze, usiąść i warować - chociaż nie raz wymaga jeszcze małej zachęty. Jaskier to pies, który uwielbia się uczyć, bez większych problemów rozpoznaje czego człowiek od niego oczekuje. Jest bardzo inteligentny. Akceptuje dzieci i inne osoby. Przy gościach czy większej liczbie małych dzieci jest nieco wycofany, ale pozwala się głaskać i cierpliwe znosi nieumiejętne formy pieszczot. Jaskier oczywiście zachowuje czystość w domu i potrafi sam zostać na 10 godzin. Nie szczeka – trochę popiskuje z tęsknoty, ale kiedy słyszy, że wracam – to cieszy się całym sobą. Skacze na drzwi, skacze na mnie, skacze jak tylko może wysoko i niezgrabnie, ale za to jak pięknie. I obojętnie jak zły był dzień nie można się nie uśmiechnąć widząc jego radość. Jaskier doskonale wie co mu wolno, a czego nie – chociaż nieraz nagina te zasady. Wie gdzie wolno mu leżeć, wie które zabawki są jego. Jaskier to nie jest pies, w którym łatwo zakochać się od pierwszego wejrzenia, ale może to i lepiej? Nie chodzi przecież o to, aby człowiek który go weźmie, zdecydował się na to tylko np. ze względu na urodę…Chodzi o to aby ktoś go pokochał przede wszystkim, ze względu na cudowny charakter tego psa. Gdybym miała w dziesięciostopniowej skali ocenić jego charakter dałabym mu jedenaście punktów – bo jest naprawdę fantastycznym psim przyjacielem. A te drobne wady – cóż a kto ich nie ma ?  Szukamy dla Jaskra domu stałego… chcemy Domu pełnego miłości dla psa. Chcemy Człowieka który poświęci psu tyle czasu ile pies potrzebuje, który pojedzie z psem do weterynarza widząc skaleczenie, który pojedzie z psem na szkolenie czy do behawiorysty jeśli będzie taka potrzeba… szukamy przyjaciela dla Jaskra. Jaskier przebywa w domu tymczasowym pod Poznaniem - jest pod opieką Fundacji Amicus Canis. Obowiązuje procedura przed adopcyjna. Telefon do opiekunów: lub