Gucio wiedzie smutne życie schroniskowego, zapomnianego przez świat pieska... Ciasny kojec, ciężka krata, dziurawa buda i przeważnie pusta miska to jego okrutna codzienność. Gucio mimo biedy i przerażającej samotności wciąż ufa człowiekowi - wtula swój słodki pyszczek w dłonie wolontariuszy, prosząc o choć minutkę pieszczot tylko dla niego samego. Chce choć przez ułamek sekundy poczuć się naprawdę ważnym - potrzebnym i kochanym. Nie jest już szczeniakiem, to psiak kiluletni (ur. około 2010) z dość sporym schroniskowym stażem. Każdy dzień za kratami to dla niego ogromna tragedia, którą nam ludziom w ciepłych domach ciężko jest zrozumieć. Cóż to za życie, kiedy nie ma się nic? Gucio nie ma swojego ciepłego kocyka, dzieli się z innymi psiakami nawet budą miską. Nie ma tu kogo kochać, kogo obdarować soczystymi buziakami mokrego noska, widokiem uroczo merdającego ogonka. Co to za życie bez miłości? Gucio to pogodne stworzonko, ale pobyt w psim więzieniu odbiera mu radość życia. Coraz gorzej znosi schroniskową rzeczywistość. Coraz rzadziej zabiega o uwagę, jakby przestał już wierzyć w to, że ktoś go zauważy. Traci nadzieję że znajdzie dom, że ktoś pokocha go bezwarunkowo i szczerze - tak jak on kochał kiedyś człowieka, który go porzucił. Coraz częściej widzimy jego smutne pysczek wciśnięty między kraty. O czym myśli? O ciepłym domu, który miał, a który utracił? Czy zastanawia się czym zawinił, że został tak okrutnie potraktowany bezdomnością? Gucio potrzebuje odpowiedzialnego domu i troskliwych opiekunów, którzy dostrzegą w jego zmarzniętym ciałku serduszko wierne i kochające mocniej niż człowiek może sobie wyobrazić. Ten aniołek lgnie do ludzi, mógłby zamieszkać z łagodną suczką, niestety z samcami czasem się kłóci. Smycz nie jest mu obca - ale na spacery wychodzi rzadko. Mało jest ludzi chętnych spacerować ze schroniskowymi burkami... Prosimy, rozejrzyj się wokół - poszukaj kawałeczka podłogi gdzieś między stołem a szafką musi znaleźć się miejsce dla Gucia. Dość już życia zmarnował za murem schroniska. Musi znów uwierzyć, że znaczy dla ludzi cokolwiek... Że nie jest jedynie schroniskowym numerem. Psiak przebywa w przytulisku w Busku Zdroju, ale prosimy - nie rezygnuj z jego adopcji tylko dlatego, że mieszkasz daleko. Zadzwoń mimo wszystko a razem zastanowimy się jak dowieźć go do Ciebie... To tylko kilometry... Kontakt: po godzinie 17tej