Historia Karbo to historia jakich wiele. Chociaż nie do końca. Do schroniska trafił w lutym 2017 roku. Nie wyglądał dobrze. Zaniedbany, skrajnie wychudzony, kuleją żna się domyśleć że musiał długo błąkać się bez opieki. Od początku pobytu w schronisku staraliśmy się pomóc Karbo, nie tylko pod względem formy fizycznej, pracowaliśmy także nad jego samopoczuciem i zaufaniem do człowieka. Początkowo Karbo nie bardzo rozumiał o co chodzi...‘Jak to? Nie muszę bronić swojej miski? Już nie jestem ciągle głodny? Czy naprawdę ta osoba która wchodzi do mojego boksu chciała tylko mnie pogłaskać?’
Praca dawała efekty, nasz węgielek pomału zaczął się otwierać, choć między nim a ludźmi ciągle pozostawała niewidzialna ściana, cienka jak papier ale twarda jak szkło i jak przez szybę mogliśmy się widzieć ale nie do końca mogliśmy się porozumieć. I wtedy przyszła choroba. Poważna operacja, jaką przeszedł Karbo, sprawiła że kwestie socjalizacyjne zeszły na drugi plan, liczyło się tylko czy psiak wyjdzie z tego czy ło się! Dzięki ogromnej pomocy dobrych ludzi Karbo mógł przejść skomplikowany zabieg po którym stosunkowo szybko doszedł do siebie. Niejako ‘przy okazji’ ociepleniu uległ też jego stosunek do człowieka. Niewidzialna granica zaczęła powoli zanikać. Karbuś bardzo grzecznie znosi wszystkie zabiegi wokół siebie, lubi się czesać, ładnie chodzi na smyczy a zaufanej osobie pozwala nawet grzebać w nietykalnej niegdyś przepada za psim towarzystwem, szczególnie nieznajomi których mija muszą zostać obszczekani, w końcu nigdy nic nie wiadomo :) Karbo nie jest typem pieszczocha, jednak dla znajomych osób jest naprawdę kochany. Okazuje się, że imię pasuje do niego nie tylko ze względu na umaszczenie, bo to pies który przywiązuje się wolniej, za to miłością trwalszą i mocną jak skała. Karbo ma 7 lat i pilnie oczekuje na dom.

Kontakt