Karol od kilku tygodni jest w kiepskim stanie psychicznym. Fakt, podupadł na zdrowiu - odezwał się stary uraz kręgosłupa, który przysporzył mu wiele bólu. Ale nie tylko ból mu ostatnio doskwiera. Z wesołego i zadziornego psa, który zaczepiał wszystkich samców przez kraty, Karolek stał się smutnym, zrezygnowanym cieniem psa. Nie chce spacerować, nie chce biegać, chowa się między ludzkimi u nas już półtora roku. To chyba zbyt wiele jak na jego delikatne psie serce. Karol ma psią depresję, bardzo częstą w schroniskach. Na takie załamanie jest tylko jedno lekarstwo. NOWY DOM. Własne cztery ściany, mięciutkie posłanie i głaskająca ręka ukochanego człowieka. I to jak najszybciej, bo z każdym dniem Karolek smutnieje jeszcze bardziej. Kilka ważnych faktów o Karolku: - trafił do nas półtora roku temu razem z kolegą Norkiem, który został adoptowany - ma około 6-7 lat - jak każdy pies ma swoje sympatie i antypatie: lubi wszystkie suczki i niektóre spokojne psy, wobec kotów jest obojętny - jest bardzo przyjazny i nienarzucający się, całkowicie łagodny wobec dorosłych, jak i dzieci - potrafi chodzić na smyczy i bardzo lubi spacery - praktycznie nigdy nie brudzi w boksie - ma spondylozę kręgosłupa i do końca życia powinien przyjmować suplementy diety, a także regularnie odwiedzać weterynarza W tym momencie Karolek jest najbardziej potrzebującym psem w naszym ośrodku. Jego adopcja jest naszym priorytetem. Prosimy, pokochajcie Karolka zanim zgaśnie w nim nadzieja. Kontakt: