Lorinka to nieduża sunia na krótkich łapkach, za to obdarzona ogromnym wdziękiem. Ma gładką, nakrapianą sierść i klapnięte uszka. Niestety nie ma zbyt wielkiej ufności do człowieka, być może wynika to z jej dotychczasowych doświadczeń. Ale już podbiega z radością do kraty na widok wolontariuszy i chętnie częstuje się smakołykami. Zgodnie żyje w boksie z innymi suczkami i psem. Dopiero zaczyna przekonywać się do spacerów. Na razie wciąż potrzebuje oswajania, ale jeśli kogoś zna, pozwala założyć sobie szelki i wziąć na ręce i tylko czasami daje znać, że to jednak nadmierna poufałość. Smycz wyraźnie jej przeszkadza, czasami próbuje ją przegryźć. Już nie zastyga w lesie niczym porcelanowa figurka (stąd przydomek), tylko drepcze po kilka metrów, nieśmiało merdając ogonkiem. Delikatne i bezszelestnie stąpa po leśnej ściółce. To prawdziwa dama, robi to z prawdziwą gracją, po czym zerka, czy już nie należy jej się miejsce w lektyce. Potrzebuje doświadczonego domu, rozumiejącego, co znaczy pies wychodzący z nieufności. Odwdzięczy się wielką miłością, bo to nieufniaczek, który w głębi serca jest rasowym kanapowym przytulakiem. płeć: suczka ur. ok. 2012 wielkość: mała sterylizacja: tak Kontakt: wolontariuszka Daria ,