Opiekunowie nazwali go Tobi, jednak niemal nikt nie zwraca sie do niego inaczej niż Kulawek. Dlaczego, łatwo się chyba domyśleć. Piesek kuleje, a odpowiedzialna jest za to prawa przednia łapeczka - nia wiadomo - złamana wcześniej i zrośnięta nieprawidłowo, czy może zdeformowana już od narodzenia psiaka? Dla Kulawka to nieistotne, po prostu taki jest. Kalectwo nie przeszkadza mu jednak w normalnym życiu! Malec dotrzymuje kroku swojemu opiekunowi, może nie zawsze udaje mu się dogonić psich kolegów, ale człowiek to przecież co innego, nie biega zbyt prędko, prawda? Jest pieskiem niezwykle pogodnym, pracujący z nim wolontariusze określają go mianem idealnego leku na przygnębienie czy depresję. Mordka malucha zdaje się przyczyć twierdzeniu, że psy się nie uśmiechają. Kulawek właśnie to robi przez większość czasu! :) Kiedyś ktoś próbował go zabić, na szczęście mu się nie udało. Po prześwietleniu Kulawka znaleziono w jego zdrowej łapce i w pobliżu kręgosłupa śrut. Pies przez trzy lata nie znał innego domu niż schronisko. To chyba dość krzywdy, jak na jedno maleńkie życie? Obecnie mieszka w hotelu dla bezdomnych psów pod opieką OTOZ Animals, gdzie czeka na własny dom i człowieka na zawsze. Ma jakieś osiem lat, myślę więc, że dość się już naczekał. Chętnie zamieszka z osobą starszą, ale też rodziną z dziećmi, zgodzi się z innymi zwierzętami. Wszelkich informacje w sprawie adopcji Tobiego udzieli jego opiekunka, Beata. Adoptując psa, bierzesz na siebie odpowiedzialność za jego los na resztę jego życia. Psa nigdy nie można porzucić. Żaden wyjazd, kłótnia w rodzinie, narodziny dziecka czy przeprowadzka nie zwalniają nas z człowieczeństwa. Zwierzę nie jest rzeczą!