Igorek ma ok 11 lat, waży 12kg. Najstarsi indianie nie pamiętają, kiedy trafił do schroniska. Lata mijały, zmieniały się psy w kojcach, zmieniały się ekipy rządzące w skali mikro i makro. A Igorek średniaczek maszerował dzielnie wzdłuż krat nie wzbudzając zainteresowania odwiedzających. Mając już doświadczenie w adopcji tego typu psów, tzn. tych średniej urody i wieku, za to ponadprzeciętnie miłych i uroczych, postanowiłyśmy dać szansę i jemu. Nie pomyliłyśmy się, choć początki naszej przygody z Igorkiem sprawiły nam sporą niespodziankę. Przez pierwsze dwie doby po opuszczeniu kojca Igorek praktycznie się nie kładł. Ani nie siadał. Nie przyjmował w zasadzie żadnej pozycji wskazującej na choćby minimalny relaks. Krążył w kółko jakby dalej ograniczały go ściany boksu, wchodził w przeszkody, stawał w rogu ściany i żalił się płaczliwie. Okazało się, że bardzo słabo słyszy i ma troszkę osłabiony wzrok. Później było trochę lepiej, ale dalej w nocy jakaś magiczny wewnętrzny budzik kazał mu wstawać o 1 i 5 (zawsze w tych samych godzinach) i krążyć po pokoju, zawsze w jedną stronę, zatrzymając się czasem i poszczekując w ścianę czy okno.. Padały różne podejrzenia - że to coś w rodzaju syndromu kojcowego, być może początek psiej demencji, może zmiany neurologiczne? Igorek przeszedł już badanie tomograficzne głowy, badanie krwi, konsultację neurologiczną. Wszystko w normie. Wtedy postanowiłyśmy utopić Igorkowe demony w morzu cierpliwości, wspomóc się troszkę lekami uspokajającymi i wtedy stał się cud:) Z dnia na dzień coraz mniej było nerwowego krążenia po domu, z dnia na dzień budził się później. Najpierw zaniechał pobudek o 1, potem z godziny 5 przestawił się na 6, potem na 7. Obecnie śpi bez zająknięcia minimum do 8:) A i wtedy da się go jeszcze namówić na drzemkę. Jak już wstanie to nie kręci się nerwowo poszczekując w ścianę tylko machając radośnie ogonem rusza do misek albo do ogrodu. Uważamy, że Igorek jest gotowy do zmiany domu! Szukamy dla niego cierpliwych opiekunów, najlepiej o ustalonym trybie życia. Tzn. albo osób, które mają mocny sen i ewentualne początkowe problemy mogą sobie odespać przesuwając godzinę pracy, albo osób które i tak wstają max do 9, bo do 12 Igorek jeszcze spać nie umie:) Choc wszystko przed nim. W ciągu dnia Igorek chętnie spaceruje albo śpi, z innymi psami (i najpewniej też kotami) w konflikty się nie wdaje, w aucie jeździ fantastycznie, bardzo grzecznie chodzi na smyczy. Jest bardzo łagodny wobec ludzi i dzieci, odkąd zaniechał nocnego kołowrotka w zasadzie nie szczeka. Mimo to najlepszy byłby dom jednorodzinny, bo nie wiemy jak będą wyglądały pierwsze dwie-trzy noce po zmianie miejsca. W domu zawsze jest mniej stresu, np., że pobudzi sąsiadów, a im mniej stresu tym szybciej uspokaja się Igorek. Kto chce uratować psie życie, proszony jest o kontakt:) Szukamy dla Igorka doma stałego lub choćby tymczasowego (w tym przypadku oferujemy pokrycie kosztów jego utrzymania) do czasu znalezienia domu stałego.