Łapka trafiła do nas przypadkiem. Pojechaliśmy tylko zabrać wiejską suszkę na sterylizację od starszej osoby... Na miejscu okazało się, że lepiej by było jakbyśmy zabrali ją w ogóle. I dobrze, bo co to za życie ograniczone do metrowego łańcucha? Łapka ma obecnie trzy lata, dwie zimy spędziła już przy budzi. Nigdy nie biegała, bo teren jest nieogrodzony. Całe dzieciństwo ograniczało jej się do półkola o promieniu jednego metra... Na początku była przestraszona, nie wiedziała po co i gdzie ją zabieramy. Siedziała wciśnięta w róg kennela i czekała zaniepokojona. Ku naszemu zdziwieniu już po kilku dniach zaczęła brykać i bawić się jakby nigdy nic się nie stało. Wreszcie zaczęła cieszyć się życiem, poznała czym są zabawki i gonitwy z innymi psami. Poznała, że obcy ludzie też są fajni i noszą w kieszeniach różne pyszności :) Suczka nie jest kłopotliwa, może zamieszkać na zewnątrz, zawsze mieszkała w budzie... Na początku pewnie będzie nieśmiała, ale po kilku dniach otworzy się tak, jak otworzyła się na nas. Bez problemu może zamieszkać z innymi psami, nie ma w niej cienia agresji. Wskazany byłby nawet dom z innym psem, gdyż bardzo szybko uczy się dobrych zachowań obserwując kolegów :) Łapka jest już gotowa, by znaleźć swój domek. Tylko czy znajdzie się domek, który zakocha się w zwykłej, szarej Łapce?