Mam na imię Luna, jednak kiedy o mnie opowiadają, często słyszę słowo "skrzywdzona"... Może dlatego, że kulę się na widok podniesionej ręki, uszy do dołu zawijam i glebę na ziemi zaliczać. Bo nie chcę by więcej mnie ktoś bił. Pamiętam każdy wyrządzony mi ból. Złe wspomnienia chcę jednak wyrzucić z pamięci. Mimo zadanej mi krzywdy pragnę człowiekowi zaufać od nowa. W schronisku przytulam się do budy, w kłębek skulona. Jakbym chciała zniknąć, przenieść się w miejsce gdzie boks wymienię na dom. Kraty na smycz. Chłód na ciepło ludzkich rąk. Strach pozostawiam w boksie. Nie zabieram go na spacer. Zamiast niego wolność chwytam zębami. Dopada mnie radość, energia, szczeniacki byt. Wiem, że mam tylko parę chwil by otulić się szczęściem wolności. W ramiona skaczę, rwę do przodu, bo mam głowę pełną marzeń, że właśnie wyruszam do nowego domu...i za każdy wracam do schroniska. Czar prysł... Wciąż jestem bez domu, zapomniana, niepotrzebna nikomu. Dzieciństwo umyka mi za kratami. Błagam zabierz mnie na spacer daleko stąd, podaruj mi skrawek serca i kąt w swoim domu. Luna to piękna, ok. 7 miesięczna suczka w typie owczarka. Charakterna, energiczna, zadziorna. Typowy szczeniak, który czerpie życie łapkami. Jest kontaktowa, skora do zabaw i nauki. Potrzebuje spokojnego człowieka, który opanowaniem i łagodnością pokaże jej lepszy świat.