Deryl ze stoickim spokojem czeka na swoje lepsze jutro już od 2 lat w psim bidulu. Nie zobaczycie go łaszącego się przy kratach, skaczącego z radości na widok człowieka- on po prostu leży spokojnie na wybiegu i czeka... ale ile można? Powiem szczerze - do Deryla zawsze miałam dystans i duży szacunek. Czemu? Bo chodził po wybiegu taki dumny,pewny siebie, nie łakomy na pieszczoty przez kraty. Pomyślałam wtedy, „tak tu jest długo, że uodpornił się na tą brutalną rzeczywistość Przykre”... Aż pewnego dnia, Deryl przeszedł do boksów, gdzie mogliśmy z nim wychodzić na spacer. Pierwsze spotkanie- aż wiało chłodem, zero jakiejkolwiek czułości, brak kontaktu z człowiekiem. Drugi spacer - ….Deryl wpadł szał radości, że widzi człowieka, że może wyjść z nim pobyć-choć chwilę. Jego uśmiech na psyku, wariacje ogonem i taniec szczęścia w wykonaniu małego,czarnego,uszatego psiaka to cudny widok! Jestem pewna , że jeśli ktoś da Derylowi szansę, otworzy się jeszcze bardziej i będzie wspaniałym członkiem rodziny! Kontakt w sprawie adopcji biuro Schroniska lub wolontariusz: ./K.K/