Melinda bardzo potrzebuje swojego własnego człowieka. Nie jest typem labradorem. Nie kocha całego świata. Jej nie jest wszystko jedno kto, byleby głaskał... Mela to pies wierny, wpatrzony w opiekuna. Gdy ma swego ludzia, reszta świata się dla niej nie liczy. Prawdziwa psia wierność. Niestety Mela wciąż cierpi na nieodwzajemnioną miłość. Poprzedni właściciel dbał o nią tak, że szczenna wylądowała na ulicy... Trafiła do domu tymczasowego. A tu zostać nie może ze względu na dużą już ilość psów i to w bloku. Pomijając fakt, że jest ani pierwszym ani ostatnim naszym tymczasem. A ona tak kocha... tak bardzo chce być najważniejsza... Mela jest średniej wielkości sunią o specyficznej budowie - krótkie łapki, długie ciało ;) Pocieszne stworzenie. Jest młoda, ma około 2 lata. Lubi spacery, chętnie pobiega ale jest psem mało wymagającym pod tym względem. Spokojnie dostosuje się do czasu i chęci opiekuna. Mela świetnie bawi się z zaprzyjaźnionymi psami. Do obcych zachowuje rezerwę. Bywa też zadrosna o swojego człowieka. Więc choć u nas żyje w stadzie psów to najlepiej gdyby była jedynaczką lub żeby zamieszkała z większym, pewnym siebie psem. Albo ze stadem, które nie pozwoli jej na wybryki, jak u nas ;) Do swoich ludzi, do znajomych Melka jest bardzo łagodna, uległa, ustępliwa. Nawet cienia agresji. Swemu panu pewnie by się dała żywcem pokroić... Przyjacielska, radosna i zawsze chętna na głaski. Jest bardzo wdzięcznym psem. Gdy wita to aż piszczy z radości. Lubi wtulać się w swego człowieka. uwielbia spać w łóżku, najlepiej pod kołdrą :) ale rozumie też gdy nie wolno i wtedy grzecznie odpoczywa na swoim posłaniu, W stosunku do obcych ludzi potrafi zachowywać się jak pies stóżujący i obronny ;) Bez zgody opiekuna obcego na teren nie wpuści. Gdy idąc ciemną ulicą obcy facet spyta cię o godzinę - nie bój się - Mela cię obroni. Może to być zaleta, ale oczywiście jej zachowanie może też przeskadzać. Na szczęście Mela uczy się, czego oczekuje od niej opiekun i potrafi być na prawdę grzecznym pieskiem :) Wymaga tylko konsekwencji w postępowaniu i jasnego określenia czego chce od niej jej opiekun. Mela naprawdę bardzo się stara, by być dobrą suńcią. Mela jest grzeczna w domu, nie brudzi, nie niszczy. Spokojnie jeździ komunikacją miejską. Jest zdrowa, zaszczepiona, wysterylizowana i zaczipowana. Do szczęścia brakuje jej tylko własnego człowieka...