To jest Nadia. W schronisku spędziła kilka lat swojego smutnego życia. Brak socjalizacji, strach przed człowiekiem spowodowały, że Nadia najlepiej czuła się schowana w budzie.

Dzięki Nadii wolontariuszki dowiedziały się, że ludzki wzrok boli. Bo ona nawet wtedy trzęsła się ze strachu. Człowiek oznaczał zło, ból i cierpienie tak wielkie, że nawet wizja spaceru nie wyciągnęła Nadii z budy. Pewnie dlatego, że Nadia nigdy nie była na spacerze. Czy to, że pies nie zamerda ogonem przy pierwszym spotkaniu, a nawet przy piętnastym, dyskwalifikuje psa jako przyjaciela ? Nie, bo na każdą przyjaźń i zaufanie trzeba sobie ciężko zapracować, u psa również - tym bardziej skrzywdzonego psa. Nadia to wyzwanie. Ale wyzwanie w pozytywnym sensie dla Ciebie Bo żeby zdobyć serce Nadii będziesz musiał wykrzesać z siebie wszystkie swoje najlepsze cechy. Takie, które w dzisiejszym smutnym świecie są towarem deficytowym.

Miłość, dobro, wyrozumiałość, empatia, cierpliwość, łagodność, wrażliwość. Jeśli to czytasz, a nie posiadasz takich cech, to idź sobie stąd. Z takimi już Nadia miała do czynienia. Jeśli jednak takie cechy posiadasz, to prześpij się z myślą, że możesz uratować Nadię i przywrócić jej wiarę w ludzi. Wystarczy kąt w Twoim domu, pełna miska i te parę istotnych cech. Tylko trzy rzeczy, a możesz zyskać wiernego przyjaciela. Przemyśl to, bo przyjaźń to też dziś towar deficytowy.
Nadia ma około 6 lat.

Kontakt w sprawie adopcji pieska : lub