Miałem dom, miałem pana, potem pan zmarł, i zostałem sam z moim towarzyszem Alfem w pustym domu. Ktoś przychodził , dawał nam jedzenie, wypuszczał na pole. Ale byliśmy sami. Nie wiedziałem co z nami będzie. A potem ktoś przyjechał i zabrali nas do schroniska. Tam było dużo hałasu, ciasny zimny boks, i zacząłem się bać, bałem się coraz bardziej. Leżałem przerażony wciśnięty w betonową podłogę, a mój towarzysz przytulał się do mnie i szczekał na wszystkich którzy chcieli się do nas zbliżyć. Niedługo mieliśmy iść na ogólne boksy, gdzie jest dużo różnych psów. Umierałem ze strachu, bo wiedziałem że tam nie mam szans ani ja ani mój towarzysz - mały Alf. I tak czekaliśmy.. I wtedy pan ze schroniska nas zabrał z boksu, wsadził do auta i zawiózł gdzieś daleko.
Okazało się że ktoś dał nam tymczasowe schronienie, gdzie czekamy na nowe własne domy, gdzie ktoś będzie nas kochał, o nas dbał.

Taka jest historia Kajtka, przynajmniej ta, którą my znamy. Kajtuś jest przekochanym pieskiem. Uwielbia być blisko przy człowieku. Zalizałby człowieka z miłości. Jest wpatrzony w niego jak w obrazek. Stara się być posłuszny właśnie z miłości do człowieka, bo dla niego człowiek jest najważniejszy.
Ma spokojne zrównoważone usposobienie, na początku jest trochę ostrożny w kontaktach. W domu zachowuje się grzecznie, prosząco podaje łapkę, nie niszczy gdy zostaje w domu sam z Alfem. Bardzo cieszy się na spacery, tam biega i szaleje, ale potrafi też ładnie iść na smyczy. Kajtuś ma ok. 4-5 lat, waży 12 kg.
Będzie wiernym towarzyszem swojego Człowieka.

Kontakt w sprawie pieska:
tel.