Ile jest w stanie znieść schroniskowy pies? Zimno, głód, samotność... kiedy jest młody i silny jest o wiele łatwiej. Ares był młody i silny. Nie raz walczył o jedzenie, w ciężkich warunkach w byłym schronisku w Korabiewicach przeżył niejedną mroźną zimę, niejedną ulewną jesień i widział mnóstwo pięknych czerwcowych świtów nad pastwiskiem. Ostatnio gorzej sobie radził, więcej czasu spędzał w swojej budzie. Mieszkał w boksie z młodszymi, ale też mniejszymi od siebie psami i dzięki temu wciąż to on im przewodził. Aż do dnia, w którym poczuł się nagle gorzej - stracił siły zupełnie nie wiedząc, o co chodzi. Znaleźliśmy go słaniającego się na łapach i błądzącego po tak doskonale sobie znanym boksie! Podejrzewaliśmy wylew - psiak nic nie widział, był oszołomiony, łapki miał jak ze szmatek... w drodze do weterynarza leżał w jednej pozycji pojękując. Podejrzewano wszystko - wylew, nawet raka mózgu... badania krwi szybko jednak wykazały babeszjozę. Ares został uratowany w ostatnim momencie. W sumie pierwszego dnia byliśmy pewni, że już go nie zobaczymy... Lekarze przez kilka dni walczyli o niego a potem przez kolejnych parę stabilizowali jego stan. Niestety, Ares dostał objawów neurologicznych, których prawdopodobnie nie pozbędzie się do końca życia. Praktycznie przestał widzieć, wciąż jest oszołomiony. Ares wrócił do schroniska, gdzie zamieszkał niedaleko lecznicy - nie jesteśmy w stanie wrzucić go do boksu z silniejszymi osobnikami, bo zostanie zdominowany lub żda próba dołączenia nowego psa - nieistotne czy była to suczka czy samiec - skończyła się klęską :( Tak więc Ares powinien być jedynym zwierzęciem w domu - dzięki temu ani on nie zostanie zdominowany przez młodszego i silniejszego psa, ani sam nie będzie miał okazji atakować drugiego zwierzęcia. Garnie się w ramiona człowieka - przytula się do nas i wtedy żali się na swój los. Świetnie radzi sobie na spacerach i nie atakuje innych psów, nawet jeśli te go zaczepiają. Ares ma około 9 lat i chciałby, żeby w życiu spotkało go teraz - tak dla odmiany - coś dobrego..