Niestety schronisko nie dysponuje wiedzą na temat wcześniejszych losów Denara, ani jego wieku. Według nas pies może mieć około 8 lat [ale jest to nasze subiektywne odczucie]. Na pewno nie jest to bardzo młody pies, nie jest też staruszkiem. Denar należy do wycofanych psów. Przez pierwsze parę miesięcy w ogóle nie podchodził do wolontariuszy ilekroć wchodzili do jego boksu. Teraz wypatruje w nim kogoś kto zabrałby go na spacer. A tam… Odżywa… To zupełnie inny pies… Widać jego szczęście, kiedy ma możliwość rozprostowania kości, poganiania po lesie, rozkoszowania się zapachem sosen i jagodzin. Denar chodzi super na smyczy – w zasadzie smycz nie jest mu potrzebna – pilnuje się nogi pana jak żaden inny pies. Z czasem na spacerach zaczął troszkę dalej oddalać się ale maksymalnie na 2 m, potem tradycyjnie powrót do bazy czyli do nogi człowieka. Pierwszym jego wyjściom towarzyszyło popiskiwanie – nagle znalazł się w nowej rzeczywistości. Nieznanej, więc nie wiadomo czy bezpiecznej. Popiskiwanie było sygnałem, że pies boi się, jest niespokojny, nie do końca wie czy pobyt na zewnątrz schroniska to coś dobrego dla niego. Autorytetem dla niego jest towarzyszka z boksu. Jest jej całkowicie podporządkowany, nie wykazuje w ogóle agresji. Największą traumę Denar przeżywa, kiedy musi przejść przez plac schroniska, po którym spacerują inne psy. Jest wówczas totalnie wystraszony, wpada w panikę, leci na złamanie karku do furtki. Jednym słowem widać w psie przerażenie. Ale wystarczy, że przekroczy drzwi swojego boksu albo drzwi wejściowe schroniska i w jednej sekundzie uspokaja się. To świadczy o tym, że boi się innych zwierząt, chyba nie ma zbyt miłych doświadczeń z nimi. Kiedy na spacerze mija się z innym psem, chowa się za nasze nogi. Nie chce żadnych konfrontacji z drugim zwierzęciem [obcym zwierzęciem] bo z Erką, z którą jest w boksie jest strasznie zżyty. Kiedy pewnego razu wróciłyśmy z Erką od weterynarza, jego szczęściu nie było końca. Najzwyczajniej w świecie tęsknił za nią… Najpiękniejsze w historii Denara jest to, że kiedy zetknęłyśmy się z nim po raz pierwszy (przełom 2011/2012!..) był odludkiem, niedowiarkiem, outsiderem. Teraz z dnia na dzień widać jego przemianę. Powolną ale widać. Widać szczęście jakie maluje się na mordce tego psa, kiedy może pospacerować sobie po lesie w towarzystwie człowieka. Kiedy czesałyśmy go, Denar był wniebowzięty – ewidentnie podobało mu się, że ktoś poświęca mu na tak długo 100% swojej uwagi. W oczach psa było widać uwielbienie. Z naszego doświadczenia z psami – widzimy, że Denar bez pamięci obdaruje swojego nowego pana wielką, bezgraniczną, bezinteresowną miłością. Nowy właściciel będzie dla niego całym jego światem. Z zachowania Denara widać, że potrzebuje towarzystwa i swojego pana. Zresztą jak wszystkie psy tutaj… Szukamy dla Denara oprocz domu stalego, także domu tymczasowego. Piesek ma ostre zapalenie pluc. Oferujemy wsparcie finansowe dla Denara. Kontakt: Kinga