Nie dość, że schronisko jest jak więzienie, to sprowadza psy do numerów. Każde zwierzę to tylko kolejna liczba w dokumentach. A co z ich indywidualnością, potrzebami, uczuciami ? Co z psami, które bardzo potrzebują kontaktu z człowiekiem ? Które są typowymi przylepami... Co z tymi aktywnymi, potrzebującymi ruchu ? Gdzie mają spożytkować swoją energię... Co ze starszymi, które już na nic nie czekają, jakby miały świadomość, że ich "świetność" dawno przeminęła ? Florek ma to wszystko, a Florka "ma" schronisko. Trzyma go w swych obojętnych, zimnych, metalowych szponach już kilka ładnych lat. Schronisko dorwało Florka w swoje łapska w 2008 roku ! I od tamtej pory nikt nie pokusił się, by go z tej niewoli wyrwać. Nikt nie szuka na przyjaciela sporego, przytulaśnego, aktywnego futra ? Może i szuka, tylko pewnie o połowę młodszego niż on.... i Florek tak siedzi, już nawet się nie skarży, z wytęsknieniem oczekuje jedynie spacerów. To jego jedyna radość. Nic mu więcej w życiu nie zostało. Co gorsza, nigdy nic więcej w życiu nie zaznał. Schronisko było jego życiem ! Tam spędził najlepsze psie lata, tam czekał z nadzieją, że w końcu ktoś go wypatrzy, że ktoś w końcu zauważy w nim SWOJEGO PSA, swojego przyszłego towarzysza życia, zabaw, wędrówek, biegów. Tyle, że latami nic się nie zmieniało. Florek ma już ok 8, może nawet trochę więcej na karku, praktycznie cały ten czas zabrało mu schronisko, ale przecież jeszcze ładnych parę lat przed nim. Tez zwierz ma w sobie ogromną wolę życia, ogromne pokłady energii i miłości do człowieka. Czeka jedynie na odkrycie ! Kontakt w sprawie Florka: .