Historia jakich wiele. Pan Arona umarł. Rodzina nie mogła bądź nie chciała zaopiekować się psiakiem. Może nie miał rodziny ? Tego nie wiemy. wiemy natomiast, że na tym łez padole został pies. Pies, który całe swoje życie spędził w domu, przy boku człowieka, otoczony opieką. Śmierć zabrała mu jednak wszystko, w jednej chwili zawalił się świat, a odłamki starego życia teraz jedynie boleśnie kaleczą serce. Oczy - skrytymi, psimi łzami - zalewają wspomnienia. Nie ma już Pana, nie ma opieki, nie ma domu, nie ma nic. Została jedynie rozrywająca kochające, psie serce pustka. Która puchnie, wzbiera żalem i samotnością i rozrywa go od środka. Nie zobaczysz tego jednak w pierwszej chwili, Aron się nie skarży - musisz chcieć zajrzeć głębiej, musisz spojrzeć mu w oczy. Ale ostrzegam - gdy spotkacie się spojrzeniami, i ujrzysz jego tak mądry, przerażająco smutny i wypełniony żalem wzrok - łzy poleją się same. Aron to "kawał psa" - tym bardziej rozbrajający jest widok jego próbującego wcisnąć się w kraty, wręcz przelać przez nie tylko po to, by dosięgnąć Twoich rąk i choć na chwile się w nie wtulić. Jak próbując zachować swą psią godność niepewnie żebrze o ochłap uwagi, odrobinę ciepła. Aron jest dumnym psem - nie "płacze" przy kratach, nie skacze po nich, nie narzuca się, nawet nie szczeka. Siedzi jedynie w kącie i czasem smutno nosi w kółko swą miskę. By czymś się zająć by uspokoić skołatane nerwy, zranioną psią duszę, na chwilę ułaskawić samotność. Wielkie, piękne, dostojne zwierzę zamknięte w ciasnym boksie - bez zajęcia, bez człowieka, bez nadziei. Aron ma od 6 do 8 lat, jest psiakiem w typie owczarka, dużym, trochę "przerośniętym" i gabarytami i serduchem. Nie wiemy jeszcze jak zachowuje się w stosunku do innych psów. W boksie siedzi sam. Szukamy dla niego kochających ludzi, nie wydamy Arona do kojca ani tym bardziej na łańcuch. Szukamy mu prawdziwego domu - najlepiej domku z ogrodem, jeśli mieszkania to na parterze (owczarkowate b.często mają problemy ze stawami, jak będzie staruszkiem nikt nie da rady nosić go po schodach). Psiak będzie potrzebował zajęcia, pracy z nim, nie może być pozostawiony "sam sobie", potrzebuje uwagi, nie będzie z niego "figurki ogrodowej". Kontakt: .