Prawie jak wiadomo, prawie dla niektórych,robi wielką różnicę i pewnie dlatego Rybul znalazł się na ulicy. Jest piękny ale co z tego jak nie ma ciężkiej, masywnej sylwetki labradora, którym pewnie miał być. Wyrósł na wyższego, sprężystego, mieszańca. I nieważne, że jest bardzo przyjazny, kocha ludzi, uwielbia zabawy, jest labrador. Psiak źle znosi pobyt za kratkami, bo to młody, energiczny zwierzak, rwie się na spacer, spragniony kontaktu z człowiekiem, wystawia zza krat łapę do każdego kto przechodzi, żeby się na chwilkę zatrzymał. Wtedy to całym sobą próbuje zainteresować odwiedzających, liżąc, tańcząc, szczękając błaga, żeby zabrać go do domu. Na spacerach jest trochę szalony, ciągnący ale to dlatego, że bardzo brakuje mu tych chwil, kiedy czuje wolność, kiedy świata nie ograniczają mu kraty a on brnie do przodu z nadzieją, że ten człowiek zabiera go do domu. Wracając ze spaceru, kiedy to spowrotem ma wejść do kojca, zapiera się,błagalnie patrzy na odprowadzającego a potem już z rezygnacją wchodzi za kraty, oczy stają się obojętne, jakby zaszklone... Nieprawdziwy labrador czeka na prawdziwego człowieka. Przyjdź i zabierz go na spacer, po którym nie ma krat a jest kochający dom.