Wizyta w schronisku to dla wielu ludzi smutne doświadczenie. Setki psich oczu i nosków wciśniętych między kraty, błagających - spójrz na mnie, wybierz mnie, proszę... Sopelek nie widzi, ogląda świat za pomocą węchu, dotyku i słuchu. Wciska pyszczek między kraty i czeka... Czeka bo wierzy, że ktoś go wypatrzy i podaruje dom? Czy czeka bo nie pozostało mu już nic innego? W kojcu poza dziurawą budką i pustą miską nie ma nic... Nie ma miękkiego kocyka, gumowych zabawek, nie ma kapci ukochanego Pana, które mógłby przynosić każdego ranka. Nie ma tu też radości, nadziei wiary w lepsze jutro. Z każdego kąta wyziera jedynie bieda i okrutna tęsknota za ciepłem ludzkich ramion. Każde odwiedziny wolontariuszy są dla niego odskocznią od okrutnej codzienności. Kontakt z ludzką dłonią to najcudowniejsza chwila w życiu. Sopelek to niezwykła duszyczka, która człowieka kocha ponad wszystko. Zawsze był radosnym pieskiem, uwielbiał spacery, zabawy i brykanie z innymi psiakami. Mimo swojej niepełnosprawności nie traci pogody ducha. Sopelek bardzo pilnie potrzebuje kochającej rodziny, potrzebuje kogoś, z kim dumnie będzie mógł kroczyć przez życie. Kogoś kto zrozumie jego psie potrzeby, troski, lęki i marzenia. Czy jest wśród Was dobra dusza, która podaruje naszemu Sopelkowi opiekę, troskę i miłość jakiej to cudne stworzonko nie zaznało? W schronisku nie możemy zrobić dla niego nic więcej - zaszczepiliśmy, odrobaczyliśmy, daliśmy budkę i miskę... Bezpieczny kącik w domu i w sercu musisz podarować mu Ty... Sopelek urodził się w 2012 r., jest niewielkim pieskiem, sięga w kłębie do połowy łydki. Szuka domu bez małych dzieci, doświadczonego w opiece nad psami lub opiekuna, dla którego praca z psem oraz kontakt z behawiorystą nie będzie stanowił problemu. Zmiana miejsca zamieszkania może wywołać u psa ogromny stres, z którym nowy opiekun będzie musiał się zmierzyć. Prosimy o przemyślane telefony w godz. 17-21