Gdybyś miał mnie, Dyzia, opisać, to co byś powiedział? Najzwyklejszy ze zwykłych? Proszę, przypatrz się jednak uważniej. Kolory: czarny, brązowy, ot takie typowe. Siwy pyszczek? Nie, nie , jestem jeszcze za młody na siwiznę. Mam pięć lat. Ale klapnięte uszy mają swój urok, prawda? I pewnie zwróciłeś uwagę na moje oko. Tak, nie widzę na to oko. To dawny uraz, bo moje życie nie było łatwe. No wiesz: śmietniki, stare jakieś nory. Byłem cieniem tego świata, ale przeżyłem. Bo nawet taki mały cień straszliwie chce żyć. Widzisz coś jeszcze? Umiem patrzeć w głąb duszy człowieka. Słowo daję. Może dlatego, że sam wiele przeżyłem, bezbłędnie wyczuję każdy nastrój swojego przyjaciela, każdą radość i smutek. Tak już mam. Bo w końcu przyjaciel jest na dobre i złe , na zabawy i smutki, prawda? Przybiegnę na każde zawołanie. I będziemy rozmawiać, dobrze? Bo ja też umiem pokazać, co czuję, czego potrzebuję. Ale najpierw oswoimy się ze sobą. Ja powącham Ciebie, Ty pogłaszczesz mnie, a potem….. pójdziemy sobie razem. Przyjaciel nie musi mieć na sobie pięknego kubraczka, przyjaciel musi mieć w sobie piękną duszę. W skrócie: J a - zwykły, najzwyklejszy, ale niezwykle wrażliwy i uroczy kundelek ośmielam się szukać przyjaciela, na dobre i na złe. „Szukam kogo, kogoś na stałe, na długą drogę w dal”. Podpisane: Dyzio mały PS. Uwagi opiekunów: Dyzio napisał prawdę. To uroczy pies, choć potrzebuje chwili na zaprzyjaźnienie. Ma 5 lat, 8kg wagi, jest wykastrowany , przygotowany do adopcji. Dobrze sobie radzi w towarzystwie innych psów. Obecnie przebywa w hoteliku w Jastrzębiu Zdroju. tel.