Tajger – wysoki, przystojny i wysportowany brunet na smukłych łapach. Wiek – 3,5 roku. Zdrowie -dopisuje. Inteligencja więcej niż wysoka. Umiejętności: bezbłędnie siada, waruje i wraca na wołanie. Zna komendę „nos”, na którą podbiega i dotyka pyszczkiem lewej dłoni. Ładnie chodzi na smyczy. Bardzo chętnie bawi się szarpaczkiem i piłeczką. Świetnie biega. Wody się nie boi, ale raczej nie pokazał się jako fan pływania. Umie wyciszyć się i spokojnie poleżeć przy opiekunie. Lubi szczotkowanie, głaskanie przez zaufane osoby. Lubi czuć, że jest komuś bliski. Lubi wszelkie ćwiczenia fizyczne oraz umysłowe i oczywiście uwielbia nagrody za ich dobre wykonanie - jest bardzo posłuszny i skoncentrowany na człowieku. Zanim napiszę więcej, chciałabym zwrócić Państwa uwagę na to, że Tajger to jeden z tych świetnych, mądrych psów , którym szczęście w życiu zdecydowanie nie dopisało. Jako szczeniak trafił do schroniska, został – niestety bardzo niefortunnie - adoptowany, a potem wrócił do nas jako już dorosły pies. Jako pies z interwencji, czyli ten, nad którym się znęcano. Musiał mieć ( i ma) naprawdę trudny do zepsucia charakter i wiele psiej mądrości, skoro udało mu się znów zaufać ludziom i tak znakomicie współpracować z opiekunem, jak to robi obecnie. Życie Tajgera w „domu” było koszmarem, teraz zaś ten młody, pełen emocji i energii pies tkwi w schroniskowym boksie. A tak bardzo, bardzo potrzebuje normalności. To jeden z tych – powtórzę – świetnych, mądrych i pragnących żyć psów, który nie dał się zniszczyć i któremu może właśnie Państwo, może właśnie Ty możesz wynagrodzić stracone, okrutne lata. W tytule napisałam – diament. Bo to prawda – rzadko trafia się pies tak rozgarnięty i tak świetnie współpracujący z ludźmi. Nie trzeba być mistrzem w trenowaniu psów, żeby go czegoś nauczyć. A czego potrzeba? Dać mu bezwzględne poczucie bezpieczeństwa. To za nie zapłaci posłuszeństwem, zaufaniem, wielką przyjaźnią i całym sobą. To tego potrzebuje najbardziej. To tego najbardziej mu w życiu brakowało. Jak to zrobić? Na pewno przed adopcją trzeba poświęcić Tajgerowi czas na przynajmniej kilku wspólnych spacerach, pozwolić mu się poznać i zyskać jego zaufanie. Wszystko, co i jak należy robić – bardzo chętnie przekażę i pokażę w trakcie tych spotkań. Prawdę mówiąc, kiedy dziś idę z Tajgerem przez park lub miasto naprawdę często słyszę słowa przygodnie spotkanych ludzi: „ojej, jaki grzeczny pies”, „jaki mądry pies”, „jaki on dobrze wychowany” itp. Ale taka wzorowa postawa Tajgera wymaga od człowieka spokoju, opanowania siebie i psa – a w związku z tym również pewnego wkładu pracy. Jest w nim bowiem wciąż dużo lęku przed tym, co dzieje się obok w sposób niekontrolowany, zbyt gwałtowny. I – jeśli wyczuwa zagrożenie - jego reakcje bywają wówczas również szybkie… W ten sposób Tajgerek również swojemu człowiekowi potrafi zapewnić poczucie bezpieczeństwa - np. niewątpliwie pomógłby nam obronić się przed ewentualnym napastnikiem. Ale nie zawsze akurat o to nam chodzi, prawda? Jak więc wspomniałam – służę wszelką pomocą przed, w trakcie i oczywiście również po ewentualnej adopcji. Choć tak naprawdę najważniejsze będą spokój, ciepło i mądra miłość. Ze względu na jego przeszłość nie polecam Tajgera do domu z dziećmi. A ponieważ jest psem młodym i aktywnym, dobrze by znalazł się u kogoś, kto lubi przynajmniej od czasu do czasu długie spacery lub jest w stanie zapewnić mu inną formę ruchu. Kontakt w sprawie adopcji i wszelkich dodatkowych informacji o Tajgerze telefonicznie lub mailowo. Piesek czeka w schronisku na dobry dom.