Zziębnięty i głodny, w marcowy dzień 2013 r. trafił do schroniska. "Odsiedział" dwa tygodnie kwarantanny, ale jak to zazwyczaj bywa, właściciel się po niego nie zgłosił. Tobiaszowi brakuje: ogonka, domu i kawałka prawego ucha. Ogonek został "skopiowany" prawdopodobnie w wieku szczenięcym, pewnie bez ogonka bardziej podobał się opiekunom, ale tylko do czasu.... W schroniskowym, przepełnionym boksie, w grupie innych, równie zestresowanych i głodnych psiaków stracił kawałek prawego ucha - w ten sposób nauczył się powściągać swoją wojowniczą wobec innych psów naturę. Nie jest to psiak zachwycający swoją urodą ale zdecydowanie zyskuje przy bliższym poznaniu :) Na szczęście Tobiasz nie utracił jeszcze tego, co najważniejsze: miłości do człowieka i wiary w niego. Na spacerach jest aktywny, wesoły, bardzo towarzyski, i przede wszystkim, bardzo spragniony człowieka. To prawdziwy pieszczoch, wylewny i bardzo kontaktowy. Widać, że brakuje mu "dwunoga", odprowadzony po spacerze do boksu nie chce w nim zostać, obejmuje wolontariusza łapkami, jakby prosił - nie zostawiaj mnie.... Ma wielkie, kochające ludzi serce, ale niestety szanse na dom małe. Jakby tego wszystkiego było mało, kolejną "wadą" Tobiasza jest jego niemłody już wiek a także fakt, iż niezbyt dobrze dogaduje się z innymi psami. Niedawno Tobiasz zachorował na bardzo groźną, często śmiertelną chorobę, babeszjozę. Gdy znaleziono go nieprzytomnego w swoim kojcu, nie dawano mu zbyt dużych szans na przeżycie... Jednak udało się! Widać, że psiak ma wielką wolę życia... on ciągle liczy na to, że w końcu przyjdzie po niego jego człowiek i zabierze do domu... Czy Tobiasz będzie musiał podzielić los wielu innych schroniskowców - zestarzeć się i odejść w schronisku? Jeśli chcesz zmienić jego los, zadzwoń do nas i zapytaj o Tobiasza! Ania , Karolina