Ma już około pół roku. Jej mama , wyrzucona w lesie -urodziła osiem maleństw. Przeżyły dwa. Bez dachu nad głową, z wiecznie bolącym brzuszkiem z głodu, zmarznięta, przeganiana widłami - to pokrótce dzieciństwo Troi. Odłowiona, zabrana w bezpieczne miejsce – ciepło, sucho i …. Parvowiroza.. Wiadomo. W skrajnych warunkach organizm mobilizuje wszystkie siły na przetrwanie. Zaopiekowany- odpuszcza i wszystko co najgorsze ma ujście.. Udało się. Troja wyzdrowiała- lecz jeszcze ‘sieje’ chorobę, więc może mieć kontakt przez najbliższe pół roku jedynie z psami regularnie szczepionymi na choroby zakaźne. Bardzo potrzebuje domu. Prawie nie zna człowieka ale powoli się do niego przekonuje. Zbudowana jest ze strachu i potrzebuje czasu, miłości, zrozumienia, cierpliwości, ciepła, akceptacji…. Szansy na normalne życie. Zaczęła życie z przegranej pozycji. Można to zmienić. jeśli chciałbyś dać dom suni - zadzwoń.