Grincz jest pięknym, dużym psem... Do schroniska trafił skrajnie wycofany, wystraszony i nieufny. Po kilku tygodniach spędzonych w budzie zaczął wykazywać chęć zbliżenia się do człowieka, jednak ta ochota jest silnie tłumiona przez przemożny strach... Obecnie Grincz stawia pierwsze kroki na spacerach - bardzo niepewne, z podkulonym ogonem i przerażeniem w oczach. Na spacerach maszeruje w miarę normalnie do momentu, kiedy się na niego nie spojrzy - wtedy Grincz wpada w panikę. Nawet ludzki wzrok, czy zbyt gwałtowne ruchy opiekuna wywołują panikę i chęć ucieczki - gdyby tylko potrafił, zapadłby się głęboko pod ziemię, albo zamknął oczy i znikł. Bardzo wyraźnie widać, że nigdy nie miał dobrego kontaktu z człowiekiem i nigdy nikt nie okazał mu choć odrobiny przyjaźni. Prawdopodobnie był krzywdzony, może bity - człowiek przeraża Grincza... Jest psiakiem ogromnie uległym psem, nie ma w nim nawet deczka agresji. Jednak już wiemy, że do osób, które w schronisku poznał (pracowników, wolontariuszy) potrafi nieśmiało pomachać ogonem na powitanie i jesteśmy pewni, że przygarnięty Grincz, poza schroniskiem łatwiej i szybciej doszedł by do równowagi i zaufał. W schronisku nie zrobi postępów, to nie jest dobre środowisko do socjalizacji psa... Grincz potrzebuje cierpliwego, troskliwego opiekuna o dobrym serduchu, który z dala od schroniskowego zgiełku pokaże mu, że świat jest ciekawy a człowiek może być psim przyjacielem. To pies, który potrzebuje takich pokładów empatii i miłości, jak naprawdę mało który schroniskowy pies. Grincz ma bardzo dobre relacje z innymi psami, żyje z nimi w zgodzie. Mamy nadzieję, że znajdzie się ktoś, kto zechce pomóc Grinczowi... (rok ur. ok. 2013)