Spójrz na tę słodką psinę. Kosmata, rozkoszna, z cudnymi, czarnymi oczętami i pyszczkiem, który na dzień dobry chce się ucałować. To Wandzia, niesamowita, pogodna, radosna, charakterna i nieziemsko wdzięczna dziewczynka. Z nią nie można się nudzić! Ma powalający urok i taki apetyt na życie, że aż zapiera dech w piersiach! Wandzia to cwaniara. Uwielbia się bawić. Tarmoszenie zabaweczki solo lub w duecie to jej wielkie hobby. I jest w tej dyscyplinie niepokonana! Zawsze uśmiechnięta, z zachwytem kroczy po miękkiej trawie i delektuje się piaskiem, czepiającym się jej maleńkich łapek. Och, jak ona kocha spacery, promienie słońca muskające jej potargane futerko, wiatr dmący jej w ten cudaczny pyszczek, towarzystwo psiaków, możliwość wciągania i rozpoznawania różnych zapachów. Wandzia szaleje z radości, kiedy jej miseczka jest pełna i kiedy może się położyć na miękkim, ciepłym posłanku. Ale najbardziej rozkoszuje się bliskością człowieka – dobrego, życzliwego, kochającego. Takiego, który przytuli, popieści, pomizia, potarmosi za uszkiem. Och, w operacji czułość Wandzia jest prawdziwą specjalistką. Nie ogranicza się do biernego oczekiwania, ale też ufnie się o głaskano dopomina. A robi to tak, że nie ma mocnych! Każdy ludź wzruszy się i koniec. Bo maleńka wie co do czego! Kiedy wśliźnie Ci się pod pachę, wgramoli na kolana i drżąc z przejęcia wtuli się w Ciebie, mrucząc z zadowoleniem – ugotujesz się w minutę. Słodycz tej psinki zniewala. Tym bardziej, że jeszcze niedawno Wandzia nie wiedziała, że takie życie jest możliwe. Wszystkim co znała było małe, ciasne pomieszczenie. Spędziła w nim długie lata. Bez spacerów, bez dotyku człowieka, wygłodzona, zrujnowana psychicznie i fizycznie. Jej panią była kolekcjonerka zwierząt, zamykająca je w klatkach, niczym przedmioty. Wandzia została uratowana dzięki interwencji OTOZ i tak trafiła pod opiekę Fundacji Zwierzęca Polana. Leczona, resocjalizowana otworzyła się na ludzi szybciej, niż ktokolwiek przypuszczał. Dziś zachwyca żywiołowością i szczenięcą ciekawością. Malucha nadrabia czas i chłonie piękno świata całą sobą… . I potrzebuje domu. Cierpliwego, kochającego, spokojnego, bezpiecznego. Czy jesteś w stanie pokochać Wandzię, pomimo jej wieku (10 lat) i nie najlepszego stanu zdrowia? Bo dramatyczne lata odbiły się na jej ciele. Czy pozwolisz tej suńce poczuć, że ludzka miłość dotyczy nie tylko psów z metką, młodziutkich i ślicznych? Wandzia bardzo tego pragnie. Możesz uratować jej życie. Obowiązują procedury adopcyjne (ankieta i umowa)