Ta rozkoszna kruszyna to prawdziwe psie cudo. Nie dość, że po swojemu piękna (szarawy potarganiec o słodkim nochalu i oczyskach jak paciorki), to jeszcze absolutnie niezwykła! Poznaj jej historię, a pokonasz ją całym sercem. Wandzia całe życie spędziła w więzieniu. Zamknięta w maleńkim, ciemnym pomieszczeniu – tak małym, że nie mogła normalnie się poruszać. Głodna, chora, zdziczała, przerażona. Przywykła, że człowiek niesie ból. Jej właścicielką była zbieraczka zwierząt. Na szczęście OTOZ interweniował i odebrał jej zrujnowaną, przykurczoną, łysą, ledwie żyjącą Wandzię. Mała nie wiedziała czym jest dotyk, ciepłe słowo od człowieka. Nie znała innych psiaków, trawy, słońca – niczego oprócz bólu, głodu, cierpienia i swojej klatki. Ale to nie koniec! Ta mała psinka to prawdziwa fajterka! Trafiła pod opiekę Fundacji i wykorzystała szansę! Jaka jest dzisiaj? Charakterna, ciekawska, radosna. Chodzi z podniesioną główką i z pasją chłonie wszystko, co pokazuje jej świat! Nowe zapachy, promienie słońca, ciepły i zimny piasek, miękką trawę. Te zwyczajne rzeczy sprawiają, że czupurek jest szczęśliwy. Z apetytem czyści miseczkę. Nie gardzi też smakołykami podawanymi z rąsi. Kocha droczyć się z czterołapymi kolegami. Jej ulubionym sportem jest przeciąganie liny. No, może to za dużo powiedziane. Wandzi wystarczy sznureczek. Tarmosi go ze wszystkich sił i wygrywa nawet z zawodnikami większymi od siebie. Bo mała jest zacięta i trenuje! Kiedy zobaczysz, jak szarpie pluszowego misiaka, położysz się ze śmiechu. Macha łebkiem, aż miło i podwarkuje jak groźny brytan. Kochana, towarzyska, spragniona pieszczot. Uwielbia być blisko człowieka, a najchętniej bezpośrednio pod jego czułą dłonią. Mała wie, czego chce. Aby to uzyskać potrafi się tulić i rozdawać całuski, gramolić się na kolana. Odważna, przebojowa, rozbrajająca. Można przyglądać się jej godzinami. Pokochasz Wandzię, czasem nazywaną Bezą? Upewnisz ją, że człowiek jest źródłem szczęścia? Malucha nie potrzebuje wiele. Wystarczy jej miłość, posłanko i pełna miseczka. Nie będziemy mydlić Ci oczu. Ślicznota nie jest ani młoda (ma 10 lat), ani zdrowa. Do końca swoich dni będzie zmagać się z konsekwencjami lat gehenny, która była jej udziałem. Możesz jednak sprawić, że ta dzielna sunia przeżyje je w cieple kochanego domku, blisko ukochanego pana. Obowiązują procedury adopcyjne (ankieta i umowa)