Tak bardzo Cię przepraszamy Zeciku... Zecik nigdy nie był słodkim szczeniakiem, musiał szybko dorosnąć bo już jako dwumiesięczne szczenię został upięty na metrowym łańcuchu i miał pilnować. Razem ze swoją dzielną mamą. Wychudzone, zaniedbane fizycznie i psychicznie zwierzęta zostały odebrane interwencyjnie i trafiły do schroniska. Chyba już tu miały lepiej, niż w poprzednim "domu". Zecik miał wtedy jakieś pół roku i szanse na lepsze życie. Był piękny, czekoladowy, młodziutki, no nic tylko brać! Tylko czemu ludzie przy adopcji patrzą tylko na wygląd? Czemu nie słuchają pracowników i wolontariuszy? Mówiliśmy, uprzedzaliśmy, że Zecika trzeba ułożyć i wychować, że jest bardzo zaniedbany psychicznie, że trzeba będzie poświęcić mu dużo czasu. Zecik został adoptowany, poznał co to kanapa, kocyki, pełna miska - ale nie poznał co to wychowanie, czego wolno a czego nie, i takim sposobem zaczął wychowywać się sam, niekoniecznie w dobrym kierunku. Bo nikt tego kierunku pokazać mu nie chciał... W końcu jego ludzie stwierdzili, że już go nie chcą. Że nie będą się wysilać i go uczyć, że lepiej go oddać z powrotem do schroniska. Bo tak jest najłatwiej, prawda? Bez żalu, bez smutku, z uśmiechem na twarzy pozbywamy się problemu - psa którego świadomie się adoptowało i obiecywało dom już na zawsze... Ale ludzie są różni i chyba różne mają pojęcie słowa "na zawsze"... Po powrocie Zecik był smutny, bał się podniesionej ręki więc pewnie w nowym domku nie raz dostał... Kilka tygodni w schroniskowym boksie i znów zgłasza się rodzinka chętna na pięknego czekoladowego chłopaka. Znów tłumaczenia, że Zecik niczego nienauczony... A z resztą, po co się rozpisywać, przecież akurat to nikogo nie interesuje, najważniejsze, że jest czekoladowy i ma piękny nosek. Jazda do nowego domu i znów rozczarowanie. "Ale on gryzie po nogach!". Piękny nosek przestaje być ważny i po kilku miesiącach znów trafia za karty. Przez głupotę i nieodpowiedzialność ludzi ten piękny pies skazany jest pewnie na dożywocie w schronisku... Bo jak go wydać kolejny raz, skoro ludzie nie zwrócą uwagi na to, że to jeszcze niewychowany dzieciak? Zecik po raz trzeci trafił do schroniska. I z każdym kolejnym razem jest coraz smutniejszy. Kiedyś wesoły i radosny pies, teraz wrak, który jest tak zrezygnowany, że nawet nie chce wyjść z budy... Nie rozumiemy ludzi i chyba nigdy nie zrozumiemy. Nam pęka serce, a ktoś, kto był z tym psem cały czas i obiecał mu dom do końca, po oddaniu nawet nie zadzwoni i nie zapyta jak pies się czuje... Ważne, że problem z głowy, a to że pies cierpi, tęskni, że ma zmarnowane życie – tym się nikt nie przejmuje... Przepraszamy Cię Zeciku, nie możemy Ci obiecać, że jeszcze kiedyś znajdziesz dom, bo przecież wiesz, jacy są ludzie... Pies przebywa w Schronisku w Głownie (woj. łódzkie, 40 km od Łodzi). Warunkiem adopcji jest wizyta przedadopcyjna naszego wolontariusza w potencjalnym nowym domu oraz podpisanie umowy adopcyjnej. Istnieje możliwość transportu psa do nowego domu za zwrot kosztów benzyny, ale po wcześniejszym zapoznawczym spacerze z psem w schronisku. Kontakt w sprawie adopcji : Nicole lub