Moje imię to Zorka. Mam siedem miesięcy i jestem suczką w typie owczarka niemieckiego. Niestety moje życie nie ułożyło się tak, jakbym sobie tego życzyła. Byłam u rodziny, która miała dużą ilość zwierząt i nie była w stanie nas wszystkich wykarmić, otoczyć opieką weterynaryjną i stworzyć nam chociaż podstawowych warunków do życia. Byłam ciągle głodna, wychudzona, a pchły nie dawały mi spokoju. Tak mijał mi dzień za dniem, a najgorsze było to, że dni były coraz chłodniejsze, bo zbliżała się zima, a mi było ciągle zimno. Miałam jednak trochę szczęścia w tym swoim krótkim, smutnym życiu. Zostałam zabrana do azylu. Od razu zostałam odpchlona, odrobaczona, a później zaszczepiona. Weterynarz mnie obejrzał i powiedział, że jestem piękną sunią. Wkrótce będę miała wykonany zabieg sterylizacji. Tutaj mam ciepłe miejsce do spania i pełną miskę karmy. Zabierają mnie do weterynarza i wychodzą ze mną na długie spacery. Podobno bardzo ładnie chodzę na smyczy. Kocham ludzi, dzieci, nie przeszkadzają mi też inne psy czy koty. Jestem jeszcze szczeniakiem, więc moich opiekunów czeka trochę pracy nim stanę się statecznym, ułożonym psem. Lubię się jednak uczyć i sprawia mi to przyjemność. Czekam na swojego człowieka i bezpieczny dom, w którym moi opiekunowie będą o mnie dbać i się o mnie troszczyć. Odwdzięczę się wiernością i dozgonną miłością za to, że zostałam zauważona wśród tylu potrzebujących i bezdomnych zwierząt.