Kazik – pies odebrany interwencyjnie w stanie skrajnego wycieńczenia. Prawie łysy, skazany na powolne dogorywanie z głodu i pragnienia w niesprzątanym, brudnym kojcu. Obawialiśmy się, że za późno na jakąkolwiek pomoc. Okazało się, że nie sprawdziły się czarne scenariusze – jak Benjamin Button, Kazimierz młodnieje:) Mimo, że jest starszym psem, jest bardzo ciekawski. Uwielbia jeść i spać na swoim materacyku. Potrzebuje do szczęścia codziennej dawki spacerów i odpoczynku (tego w zdecydowanej większości). Ma kłopoty ze wstawaniem, wcześniej przy potknięciu przysiadał z popiskiwaniem i nie mógł wstać, teraz z trudnością, ale dzielnie się podnosi i idzie dalej. Uwielbia długie, powolne spacery. Pomimo że mieszka w małym pokoiku, nigdy tam nie nabrudził. Lubi wszystkich ludzi, ale nie jest zbyt wylewny. Czasami podbiegnie i podsunie swój wielki łeb do głasków licząc na coś pysznego. Toleruje inne psy, nie zaczepia, z konfrontacji się wycofuje. Nie lubi kotów. Pięknie odrosła mu sierść, ale na skórze cały czas ma zmiany powodujące łuszczenie naskórka. Regularne wyczesywanie bardzo poprawiło kondycję okrywy włosowej, choć nie bardzo to lubi. Ze względu na jego początkowe kłopoty z wydalaniem i z żołądkiem, jest na specjalnej diecie (sensitive lamm & rice firmy Husse) – po innych karmach ma rozwolnienie. Czy ktoś jest w stanie, biorąc pod uwagę, że może się to wiązać ze sporymi kosztami związanymi z leczeniem i pielęgnacją, podarować takiemu rześkiemu, łagodnemu staruszkowi dom? Z racji na wiek nie może mieszkać na zewnątrz, ze względu na stan stawów nie może wchodzić po schodach, bez problemu pokonuje progi i pojedyńcze stopnie. w tym wypadku obowiązuje specjalna procedura adopcyjna, poprzedzona ankietą i wizytą przedadopcyjną. Warto przez to przebrnąć, bo towarzystwo Kazika, jego nienachalna obecność i spokój jakim emanuje, są terapią na wszystkie ludzkie głupstwa. W sprawie adopcji: ( w godzinach 9-18 ) lub