Początki tego zwyczaju sięgają starożytnych tradycji, związanych z wiosennymi rytuałami płodności i odrodzenia. Wierzono, że znalezienie jajka symbolizuje powrót życia po zimie i zapowiada płodność w nadchodzącym roku. Dziś zwyczaj podrzucania słodyczy dzieciom jest kontynuacją tej starożytnej tradycji, choć z pewnymi nowymi elementami.
Kto podrzuca kolorowe jajka, słodycze i małe prezenty dla dzieci? To nie tylko uroczy zajączek wielkanocny, ale także wiele innych zwierząt i istot na całym świecie. 
 

Zajączek Wielkanocny

Zając, oprócz swojej niezwykłej urody, jest symbolem Wielkanocy. Niektórzy interpretują jego obecność (wraz z jajkami) jako symbol nowego życia, co łączy się zarówno z nadejściem wiosny, jak i z religijnymi znaczeniami Wielkiej Nocy, szczególnie ze Zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. Tradycja Zajączka Wielkanocnego sięga XIX wieku, pochodzi z Niemiec i zyskała popularność zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych. Zajączek wielkanocny pozostaje do dziś ważnym elementem dekoracyjnym wielu krajów na całym świecie, wzbogacając świąteczną atmosferę swoim urokiem i symboliką.

Szwajcarska kukułka

W Szwajcarii to kukułki mają wyłączne prawo do dostarczania wielkanocnych smakołyków. Stanowią one symbol wiosny w tym kraju. Kukułki reprezentują nowe życie, charakterystyczne dla tej pory roku i są popularnymi ptakami Szwajcarii. Uważa się, że to właśnie one przynoszą dzieciom wielkanocne jajka, choć niekoniecznie pochodzące z ich własnych gniazd. Kukułki są znane ze skłonności do kradzieży jaj, co może wyjaśniać różnorodność kolorów jaj, które ofiarują w okresie świątecznym. 

Polecamy >> Jak naturalnie farbować pisanki

Australijski Wielkouch Króliczy

 

W Australii to nie królik czy zając, ale Wielkouch Króliczy dostarcza dzieciom prezenty. To mały torbacz przypominający królika, ale z dużymi uszami.  Dlaczego tak się dzieje? To efekt ponad 150-letniej walki między europejskimi królikami, a australijskim wielkouchem. W 1858 roku w stanie Victoria wypuszczono na wolność 24 pary królików. Te niewielkie zwierzęta błyskawicznie się rozmnożyły, a już w latach 20. XX wieku na obszarze Australii żyło ich około 10 miliardów. Ten gwałtowny wzrost populacji królików miał poważne skutki dla środowiska, w tym dla rodzimych gatunków, takich jak właśnie wielkouch, czyli bilby, które cierpiały m.in. z powodu braku pożywienia.
Od drugiej połowy XX wieku, wielkouch zaczął wypierać europejskiego królika nawet z programów telewizyjnych i obrazków wielkanocnych. W ten sposób narodził się nowy symbol Wielkanocy. Zamiast czekoladowego królika, dzieci mogą teraz cieszyć się słodkimi mlecznym bilby. Ta unikalna tradycja jest symbolem walki o ochronę australijskich gatunków oraz przypomina o skutkach niekontrolowanej inwazji obcych gatunków. Wykorzystanie bilbiego jako symbolu Wielkanocy przyczynia się do zwiększenia świadomości na temat konieczności ochrony tych zwierząt.

Francuskie latające dzwony

We Francji istnieje tradycja, która mówi, że od Wielkiego Czwartku do Niedzieli Wielkanocnej dzwony kościelne nie dzwonią. Jest to symboliczny okres żałoby, upamiętniający ukrzyżowanie Jezusa i poprzedzający radosne obchody Jego Zmartwychwstania w Wielkanocną Niedzielę. Według francuskiej legendy, dzwony nie dzwonią, ponieważ są zajęte podróżą do Rzymu, aby odebrać błogosławieństwo od Papieża. W drodze powrotnej do Francji rozsiewają słodkości po całym kraju, aby dzieci mogły je znaleźć i cieszyć się nimi w Wielkanocne Święta.
 

Szwedzka wielkanocna wiedźma

 
W Szwecji, zamiast tradycyjnych świątecznych zwierzątek i pastelowych kolorów, dzieci bawią się w polowania na "Påskkäring", czyli Wielkanocne Czarownice. W średniowieczu istniało przekonanie, że Wielkanoc to czas, kiedy czarownice gromadzą się na sabacie, aby komunikować się ze złem. Wierzono, że stare czarownice odzyskują młodość i spotykają się przy dużym stole, zawsze siedząc twarzą na zewnątrz.
Strach przed czarownicami w Wielkanoc był silny nawet w XIX wieku, więc młodzi ludzie przebierali się za czarownice, odwracali ubrania na lewą stronę i robili figle, takie jak przewracanie wozów lub psotne zachowania wobec innych. Chodzili od drzwi do drzwi, prosząc o słodycze lub napoje, często zostawiając rysunki czarownic z zaproszeniem na Sabat Czarownic na progach domów.
Obecnie ta tradycja polega na tym, iż małe dzieci przebierają się za starsze czarownice i chodzą od domu do domu z ręcznie wykonanymi rysunkami, prosząc o słodycze jako nagrodę za swoje artystyczne umiejętności.


Bez względu na to, czy Twoimi gośćmi są króliczki, kukułki czy czarownice, życzymy Ci, aby twój dzień był pełen radosnych chwil spędzonych z najbliższymi. Wesołego Alleluja!

Polecamy >> Historia jaj wielkanocnych